Η Vogue…όνειρο και απωθημένο…κάποια στιγμή, είχα τα νεύρα μου από κάτι στη δουλειά (όχι δεν δούλεψα ποτέ στα γραφεία της Vogue), και λέω εκνευρισμένη στον άνδρα μου «εντάξει δηλαδή, εσύ τί θα έκανες στη θέση μου;», με κοίταξε και μου απάντησε με απόλυτη ηρεμία «εγώ αγάπη μου δεν θα ήμουν ποτέ στη θέση σου, θα ήμουν στη Vogue».
Τα χρόνια πέρασαν, εγώ δεν πήγα ποτέ στη Vogue αλλά κάθε Σεπτέμβρης για μένα είναι September Issue…καινούργιες συλλογές, τί θα φορεθεί, ανανέωση, φρεσκάρισμα ντουλάπας…είμαι ίσως ο μόνος άνθρωπος που δεν βαριέται να αναδιοργανώνει τη ντουλάπα του, μη σας πω ότι το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον κιόλας γιατί ξανασετάρω τα ρούχα μου και σκέφτομαι πώς μπορώ να τα αναμορφώσω και να τα συνδυάσω εκ νέου.
Θέλετε να σας πω ένα μικρό μυστικό; Κανείς δεν μπορεί πλέον να αγοράζει άπειρα πράγματα και μάλιστα ακριβά! Άρα υπάρχουν δύο επιλογές ή να πέσουμε στην κατάθλιψη ή να γίνουμε ευρηματικοί και με ευφυείς συνδυασμούς όλων όσων έχουμε και σε αγορές, λιγότερα, καλύτερα, πιο σωστά συνδυασμένα.
Κάπως έτσι, κάθε Σεπτέμβρη, υπάρχει η προσωπική μου Wish List…παράλληλα όμως υπάρχει και η Reality List, αυτή που μπορώ να «βάλω» στη ντουλάπα μου και αυτό είναι το πραγματικό September Issue για μένα.
Φέτος λοιπόν κάπου ανάμεσα στα υπόλοιπα που εν καιρώ θα δούμε, εγώ λάτρεψα, το emerald green, το βαθύ κόκκινο, το dusty pink, το baby blue, το διαχρονικό μαύρο και το αθάνατο τζιν. Ξεχώρισα τις χαλαρές φόρμες, το νοσταλγικό μπροκάρ, το αριστοκρατικό βελούδο, τη διαχρονική δαντέλα, το εκκεντρικό animal print που μπορεί να είναι ιδιαιτέρως classy φορεμένο σωστά και στη σωστή αναλογία καθώς και τα ιδιαίτερα τελειώματα με κρόσσια, γούνα και φτερά.
Έκανα λοιπόν ένα συνδυασμό αυτών που ιδανικά θα ήθελα και πώς αυτά μπορώ να τα «φέρω», με ένα κλικ (ναι το link εκεί θα μας οδηγήσει), στην καθημερινότητά μου.
Μπορεί να εμπνευστείτε και εσείς και να κάνετε το δικό σας September Issue, άλλωστε η μόδα αυτό είναι, έμπνευση και φαντασία!
