Πέρασα μια βδομάδα με ένα φρέσκο μωρό (ανιψάκι μου) και τα θυμήθηκα όλα. Τα καταγράφω μπας και βοηθήσουν καμιά καινούργια μαμά.
1. Όλα τα μωρά κλαίνε τουλάχιστον μια ώρα την ημέρα, εκτός από αυτά που βλέπετε στις διαφημίσεις που είναι πλάστικους έτσι κι αλλιώς.
2. Η ερώτηση «γιατί κλαίει;» σηκώνει κάμποσες, και κάμποσο αφηρημένες απαντήσεις: πεινάει, νυστάζει, πονάει (αέρια ή δόντια ή το σφίγγει η πάνα του), βαριέται, θέλει αγκαλιά, κρυώνει, ζεσταίνεται… διαλέγεις και παίρνεις. Τα πρώτα 3 πάντως είναι τα στανταράκια για μωρά μέχρι δύο χρονών.
3. Αν δεν καταλαβαίνεις γιατί κλαίει, κοίμισέ το.
4. Εύκολο να το λες αλλά αδύνατον; Όλα τα μωρά χρειάζονται 12-14 ώρες ύπνο την ημέρα, σπαστά, και κοιμούνται (1) στο καρότσι όταν τα βγάζεις βόλτα (2) όταν τα κουνάς μαλακά στην αγκαλιά σου και τους τραγουδάς νανούρισμα. Ναι, με τις ώρες (τα κουνάς λέμε. Με τις ώρες). Είναι θέμα υπομονής.
5. Η υπομονή είναι το μεγάλο σου προσόν ως μάνα: έχω γαϊδουρινή (υπομονή) αλλά πέρασα φάσεις «κλαίω από απελπισία» όταν ένα μωρό δεν κοιμόταν με την καμία, κι εγώ έπεφτα ξερή από κούραση…
6. Όταν δεν κάνει κακά του ένα μωρό επί τρεις μέρες, κλαίει επειδή πονάει η κοιλιά του, επειδή δεν έχει κάνει τα κακά του. D’uh.
7. Όταν δεν κάνει κακά (και είναι από 5 μηνών και πάνω), του δίνεις χυμό δαμάσκηνο ή ακτινίδια στο μίξερ. Και την άλλη μέρα τα κάνει μια χαρά.
8. Όταν δεν τρώει, μην ιδρώνεις καθόλου: άστο να του έρθει η πείνα. Κανένα μωρό στον πρώτο κόσμο δεν πεθαίνει έτσι από την πείνα.
9. Ό,τι δεν τρώει σήμερα, δεν είναι σίγουρο ότι δεν θα το φάει και αύριο: οι μπανάνες πχ. Μπορεί να τις φτύσει μια μέρα και να τις χλαπακιάσει άλλη μέρα. Αφήνεις 2-3 μέρες ενδιάμεσα, ώστε να ξεχαστεί η σκληρή εμπειρία του φαγητού-που-δεν-του-άρεσε.
10. Ό,τι λες ή πιστεύεις εσύ, περνάει στο μωρό: αν λες «μα είναι τόσο γκρινιάρικο!» είναι σαν να το κουρδίζεις για να γκρινιάζει ασταμάτητα. Το «δεν τρώει τίποτα το σκασμένο!» επίσης λειτουργεί ανάποδα. Προσπάθησε την θετική πλευρά: «μερικές φορές γκρινιάζει όπως όλα τα μωρά», και «είμαστε στη φάση που δοκιμάζουμε τι προτιμάει στο φαΐ».
11. Αυτό που λένε οι γιαγιάδες, «άστο στο κρεβατάκι του να κλάψει 10 λεπτά πριν το σηκώσεις», είναι σωστό. Άσε που μπορεί να κουραστεί και να κοιμηθεί στο τέλος μόνο του… όχι ότι μου έχει συμβεί ποτέ με μωρό, αλλά λέμε. Γουάι νοτ.
12. Ποτέ μην φωνάζεις σε ένα μωρό: δεν καταλαβαίνει, και απλώς αναστατώνεται, άρα κλαίει ακόμα περισσότερο. Πήγαινε και βάλε τις φωνές σε άλλον, ή σε άλλο δωμάτιο, μέχρι να ηρεμήσεις.
13. Φυσικά και θα έρθουν στιγμές που θα του φωνάξεις (δεν είσαι γιόγκι). Αλλά προσπάθησε να συγκρατηθείς, μην περιμένεις καλά αποτελέσματα, και πάρε αγκαλιά μετά το μωρό να το παρηγορήσεις, μια και θα είναι σε έξαλλη κατάσταση.
14. Μην ξεσυνερίζεσαι ένα μωρό: μην σκέφτεσαι ποτέ «γιατί μου το έκανε αυτό το παλιό-μωρο;», ή «με κατούρησε μόλις ντύθηκα, το έκανε επίτηδες!» Τίποτε δεν κάνει επίτηδες, μωρό είναι. Σύνελθε.
15. Άστο σε κάποιον άλλον μια-δυο ωρίτσες να πάς μια βόλτα, να αλλάξεις εικόνες και διάθεση.
16. Αν δεν υπάρχει άλλος να το παρκάρεις, πάρε το μαζί σου βόλτα με το καρότσι, όπου θα κοιμηθεί κι εσύ θα καθίσεις σ’ ένα παγκάκι να διαβάσεις το ωραίο σου κινητό – τουλάχιστον για ένα μισάωρο.
17. Μην κολλάς με τις διαδικασίες. Δεν χρειάζεται μπάνιο-λούσιμο κάθε μέρα το μωρό σου, ούτε είναι απαραίτητο να του αλλάξεις φορμάκι για να το πας στο πάρκο. (Θα το λερώσει μόλις το αλλάξεις αλλά ΔΕΝ θα το κάνει επίτηδες).
18. Ναι, τα μωρά κάνουν κακά μόλις τους βάλεις καθαρή πάνα. Αλλά όχι, δεν το κάνουν επίτηδες ούτε αυτό.
19. Άστο να απασχοληθεί μόνο του μέσα στο πάρκο-σπιτιού, πάνω στο κουβερτάκι του ή σε ασφαλές μέρος (το κοιτάζεις συνέχεια, απλώς μην το έχεις στα χέρια σου γιατί θα ξεπατωθείς, κι αυτό θα καλομάθει).
20. Θα έχεις πάντα άγχος από τη στιγμή που γίνεσαι μαμά, οπότε κοίτα να το συνηθίσεις αυτό το μαμαδο-άγχος… να το εντάξεις στην καθημερινότητά σου, να το αποδεχθείς.
21. Το άγχος μειώνεται όσο μεγαλώνει το μωρό αλλά παραμένει στο βάθος της μαμαδο-ψυχής σου ακόμα κι όταν το πρώην-μωρό γίνεται 25 χρονών μαντράχαλος/γυναίκα, ίσως και 65 (χρονών). Απλώς περνάει σε δεύτερο επίπεδο, ή χωνεύεται με τα χρόνια και νομίζεις ότι είναι στοιχείο του χαρακτήρα σου. Καμιά φορά θυμάσαι πως ήσουν πριν γίνεις μαμά και χαμογελάς στον εαυτό σου, που άγχος-ξε-άγχος, κατάφερε (ο εαυτός σου) τουλάχιστον να μην ξυπνάει μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα με τον πανικό της χεσμένης πάνας/του νυχτερινού ταΐσματος εδώ και κάμποσο καιρό…
ΥΓ. Το μωράκι της φωτογραφίας φοράει velour Marie Chantal φορμάκι με μακρύ μανίκι, 82 ευρώ.
