Εντάξει, γιατρέ μου, με έπεισες. Πάμε για καισαρική! Έφτασε, λοιπόν, η ώρα που εννέα μήνες τώρα περίμενες. Έφτασες χαμογελαστή στο μαιευτήριο, έκανες τα χαρτιά της εισαγωγής σου, μπήκες στο δωμάτιο, τακτοποιήθηκες… Ωραία. Και τώρα; Τώρα αρχίζει το άγχος. Θα πάνε όλα καλά; Θα είναι το μωράκι μου γερό; Θα πονέσω πολύ;
Η καρδούλα του ακούγεται μια χαρά στον καρδιοτοκογράφο… Δεν παίρνει θέση όμως… Πότε θα πάρει; Τί θα πει πως δεν μπορώ να κάνω τίποτα; Να περπατάω μόνο… Τον έλιωσα τον διάδρομο της πτέρυγας. Η κοπέλα από το διπλανό δωμάτιο έχει το ίδιο θέμα. Όμως, επιτέλους, σε αυτήν άρχισαν και η διαστολή και οι συσπάσεις. Εγώ γιατί δεν έχω τίποτα από όλα αυτά; Έλα Παναγία μου, πώς γίνεται αυτό.
Δεν το βλέπω, γιατρέ, δεν το βλέπω, μόνο το κλάμα του ακούω… Το σηκώνει ψηλά… Δάκρυα… Δάκρυα ποτάμια.
Δεν έχουμε χρόνο, πάμε για καισαρική. «Συμφωνείς;»με ρωτάει ο γιατρός μου. Τώρα εγώ τί πρέπει να απαντήσω; Θα με τρελάνουν σήμερα… Και πώς να ξέρω αν συμφωνώ ή διαφωνώ, μήπως το έχω ξανακάνει; Και τί ξέρω; Ιατρική τελείωσα; Δηλαδή μπορώ και να διαφωνήσω; Εάν μπορώ και να διαφωνήσω, μάλλον δεν είναι απολύτως απαραίτητο να γίνει… Και πες πως διαφωνώ, τί γίνεται; Θα ρωτήσω. Θα ρωτήσω εκατό φορές τα ίδια πράγματα και ας με πούνε χαζή… Δεν είναι και μικρή η απόφαση… Εντάξει, γιατρέ μου, με έπεισες. Πάμε για καισαρική!
Όσο διαβάζεις, ρίξε και μια ματιά στο ρεπορτάζ αγοράς για όλα όσα θα χρειαστείς στο μαιευτήριο (εσύ η μαμά!)
