Χωρισμένοι γονείς… Έχω κουραστεί πια να διαβάζω για μπαμπάδες που δεν είναι εκεί. Έχω κουραστεί από όλα αυτά τα άρθρα χωρισμένων ανθρώπων που είναι τόσο ίδια μεταξύ τους και τα σχόλια που ακολουθούν και είναι ακόμη πιο ίδια.
Μπαμπάδες που απολογούνται, μαμάδες που κατηγορούν. Πάντα οι μπαμπάδες απολογούνται, ακόμη και όταν είναι οι καλύτεροι μπαμπάδες του κόσμου. Έχουν μπει στο τρυπάκι, έχει περάσει στο υποσυνείδητό τους ότι πρέπει να απολογηθούν και να προσπαθήσουν να πείσουν όλο τον κόσμο – ή καλύτερα, όλες τις χωρισμένες μαμάδες- ότι αυτοί κάνουν αυτό που πρέπει να κάνουν για τα παιδιά τους, ότι προσπαθούν, ότι αυτοί δεν είναι τέρατα «σαν όλους τους άλλους».
Ο μπαμπάς ο άχρηστος, ο μπαμπάς ο αδιάφορος, ο μπαμπάς που δεν σε αγαπάει πια.
Και οι μαμάδες… Αχ, αυτές οι μαμάδες… Που δεν είναι ευχαριστημένες ακόμη και αν ο πρώην καταθέτει τα σπλάχνα του κάθε μήνα στον τραπεζικό τους λογαριασμό… Δεν θα αναφέρω φυσικά για το αν είναι κοντά στα παιδιά του, γιατί κατά βάση ο τραπεζικός λογαριασμός είναι αυτός που έχει σημασία. Και- φυσικά- το να του κάνουν την ζωή δύσκολη. «Πώς θα γίνει, φίλε μου; Εγώ έμεινα μόνη μου να μεγαλώνω τα παιδιά μας, ενώ εσύ θα κάνεις την ζωή σου ελεύθερος, χαλαρός, ξεκούραστος και ανενόχλητος; Ωραία τα λες εσύ, αλλά ο εγωισμός μου λέει να σε χτυπάω αλύπητα ώσπου την ζωή σου αυτή να την καταστρέψω! Για να μην σου πω, να την τερματίσω καλύτερα»!
Ελάτε, Ελληνίδες χωρισμένες μαμάδες, ενωθείτε τώρα για να φωνάξετε όλες μαζί ότι ποτέ δεν θα θέλατε το κακό του πρώην σας γιατί αυτό θα πλήγωνε τα παιδάκια σας. Και εσείς ποτέ δεν θα πληγώνατε τα παιδάκια σας… Μόνο, προσέξτε να μην σας ξεφύγει δημοσίως τίποτα από αυτά που τους λέτε όταν κλείνετε τις πόρτες και μένετε μόνες με τις τρυφερές ψυχούλες τους… Ξέρετε εσείς…
Μεγάλωσα γνωρίζοντας την πλήρη αλήθεια, ότι δηλαδή ο πατέρας μου ήταν πάντα εκεί γιατί το ήθελε και όχι γιατί η «καλή μανούλα» τον ανάγκαζε με το ζόρι.
«Ο μπαμπάς δεν μας αγαπάει πια», «Ο μπαμπάς δεν σε κρατάει (κάθε Σαββατοκύριακο που θέλω να πάω μπαρότσαρκα και μπουζούκια- ωχ, συγγνώμη αυτά δεν τα λέμε!) γιατί κάνει την ζωή του και δεν ενδιαφέρεται για εσένα», «ο μπαμπάς δεν θέλει να δίνει πέντε χιλιάδες ευρώ διατροφή τον μήνα για τα έξοδά σου γιατί του τα τρώνε άλλες γυναίκες που έχουν μεγαλύτερη αξία από εσένα», «τί θα πει είναι άνεργος; Να βγει να ζητιανέψει, εγώ δεν μπορώ να δουλέψω, είμαι πριγκίπισσα»… Ο μπαμπάς ο άχρηστος, ο μπαμπάς ο αδιάφορος, ο μπαμπάς που δεν σε αγαπάει πια.
Δημιουργείτε μελλοντικούς ενήλικες που θα τρέχουν στους ψυχολόγους για να γιατρέψουν τα παιδικά τραύματα που εσείς – όχι οι πρώην σας- τους προκαλείτε και που οι ζωές τους θα είναι πάντα κατευθυνόμενες από την ψευδή απόρριψη που περάσατε στο υποσυνείδητό τους. Και μετά, σκίζετε τα ιμάτιά σας για το πώς βάλατε τις ανάγκες σας και το «εγώ» σας στην άκρη για να μεγαλώσετε με τόση αγάπη και στοργή αυτά τα καημένα, παραμελημένα από τον κακούργο πατέρα παιδάκια. Τώρα, αν ο πατέρας έχει πάθει δέκα ισχαιμικά και έχει καταντήσει πάμφτωχος, άστεγος και καταχρεωμένος ας πρόσεχε, εσείς δεν φταίτε, οι γκόμενες τον κατάντησαν έτσι.
Με μεγάλωσε μια μητέρα που η ψυχή της, η αξιοπρέπειά της και η αγάπη της για τα παιδιά της ήταν μεγαλύτερες από τον εγωισμό της.
Και πριν κλείσω αυτό το τόσο αγανακτισμένο- με αυτά που ακούω και διαβάζω κατά καιρούς- άρθρο μου, να σας προλάβω όλες εσάς τις ενωμένες χωρισμένες μαμάδες που θα βιαστείτε να με λιθοβολήσετε, ότι έχω υπάρξει και εγώ παιδί χωρισμένων γονιών. Όμως ήμουν ένα πολύ ευτυχισμένο και «γεμάτο» ψυχικά παιδί χωρισμένων γονιών. Γιατί μεγάλωσα με την αδιαμφισβήτητη πεποίθηση ότι και οι δυο γονείς μου, με αγαπάνε εξίσου. Γιατί μεγάλωσα γνωρίζοντας την πλήρη αλήθεια, ότι δηλαδή ο πατέρας μου ήταν πάντα εκεί γιατί το ήθελε και όχι γιατί η «καλή μανούλα» τον ανάγκαζε με το ζόρι. Γιατί με μεγάλωσε μια μητέρα που η ψυχή της, η αξιοπρέπειά της και η αγάπη της για τα παιδιά της ήταν μεγαλύτερες από τον εγωισμό της και τις δυσκολίες που πέρασε για να μας μεγαλώσει..
Και γιατί –κυρίως- σεβόταν τον εαυτό της και τις επιλογές της ζωής της.
Και εσείς, μπαμπάδες που είστε πάντα εκεί, σταματήστε επιτέλους να απολογείστε. Δεν είστε κάποια ειδική κατηγορία που φταίει για όλα τα στραβά του κόσμου. Ούτε είστε υποχρεωμένοι να σας χτυπάνε και να ζητάτε συγγνώμη επειδή είχατε την ατυχία μέσα στο διαζύγιο να είστε ο άντρας! Κάντε αυτό που κάνετε και σταματήστε να ασχολείστε με το τί μπορεί να λέει ή να πιστεύει ο καθένας!
Και αφού τα είπαμε από την καλή… keep calm! Η ζωή συνεχίζεται ωραία αν συνεχίζεται με χιούμορ…
Keep calm για χωρισμένους, 2,99 ευρώ
Συγγραφέας: Συλλογικό έργο, Εκδότης: Μίνωας
