Φυσικά και δεν είναι η πραγματικότητα, είναι μία εικονική πραγματικότητα που όμως όλοι την έχουμε ανάγκη, ίσως γιατί είναι ο μοναδικός τρόπος για να πας παρακάτω, ίσως γιατί αυτή είναι στην ουσία η «μαγεία» των Χριστουγέννων, η ελπίδα.
Όπως και να έχει είναι μια περίοδος του χρόνου που όλοι αποφασίζουμε να δούμε τα πράγματα λίγο πιο θετικά, αφήνουμε στην άκρη τον εγωισμό μας και προσπαθούμε να δώσουμε και όχι να πάρουμε, στις περισσότερες περιπτώσεις τουλάχιστον.
Οι μέρες που διανύουμε δεν είναι και οι πιο εύκολες και «περίσσευμα» αγάπης δεν φαίνεται να υπάρχει, σαν να έχει «παγώσει» κάτι μέσα μας και δεν αισθανόμαστε πια.
Προσωπικά αντιστέκομαι και αρνούμαι να χάσω αυτή τη μοναδική περίοδο του χρόνου που δίνει σε όλους μας την ευκαιρία να γίνουμε λίγο καλύτεροι άνθρωποι και να ξεδιπλώσουμε ό,τι καλό υπάρχει μέσα μας.
Κάπως έτσι, άρχισα να σκέφτομαι τα δώρα, όχι για μένα, αλλά για όσους αγαπώ, γιατί τί θα ήταν τα Χριστούγεννα χωρίς δώρα, χωρίς μία κίνηση αγάπης, χωρίς προσφορά.
Όταν δίνεις χαίρεσαι, δίνεις ένα κομμάτι σου και το δώρο αυτό ακριβώς συμβολίζει, μην αγοράζετε τα δώρα διεκπαιρεωτικά, σαν αγγαρεία ή απλά και μόνο σαν υποχρέωση, σκεφτείτε το πρόσωπο που θα τα δώσετε, τί του αρέσει, τί θα ήθελε, τί θα έφερνε ένα- έστω και μικρό- χαμόγελο στα χείλη.
Το δώρο είναι αγάπη, νοιάξιμο, μην αφήνετε τη ψυχή σας να «παγώνει».
Κοπελιά είναι δύσκολοι καιροί θα μου πείτε, θα συμφωνήσω και για το λόγο αυτό μιλάω για δώρα με «ψυχή» και όχι απαραίτητα ακριβά.
Κάπως έτσι φτάνουμε στα γάντια, ναι στα γάντια, κρατούν ζεστά τα χέρια μας και ξέρετε, όταν είναι ζεστά τα άκρα μας, δεν κρυώνουμε γενικότερα, άρα ίσως να «ζεσταθεί» και η ψυχή μας, επιπλέον ένα ζευγάρι δεν είναι ποτέ αρκετό γιατί συχνά τα χάνουμε, είναι ένα σχετικά οικονομικό δώρο και απίστευτα κομψό, μπορεί να αναβαθμίσει όλη την εμφάνισή μας.
Σας προκαλώ και σας προσκαλώ να ρίξετε μία ματιά.

