Πάρε μια ανάσα από Ικαρία και κάτσε να τα πούμε…
Το πόσο αρέσει ή όχι ένας καλοκαιρινός προορισμός, θα το έχετε ήδη βιώσει στη ταξιδιάρικη ζωή σας, είναι απολύτως υποκειμενικό. Εξαρτάται απόλυτα από την φάση που είναι ο καθένας. Ρωτάς φίλους για το καλύτερο νησί που έχουν πάει, το καταλληλότερο ξενοδοχείο ή δωμάτιο που έχουν μείνει, θέλεις να πάρεις ιδέες και πληροφορίες, αλλά τελικά αυτό είναι μεγάλο λάθος.
Σου λένε για την ιδανική παραλία, στην οποία άμα δεν πας θα το μετανιώνεις όλο το χειμώνα, για την βουτιά που δεν ένιωσες, για το συναίσθημα που πρέπει να βιώσεις. Και πηγαίνεις. Μετά από έναν μακρύ δρόμο, κατσικόδρομο, αντέχεις, αντέχει και το αυτοκίνητό σου, φτάνεις, κατεβαίνεις, διαπιστώνεις αμέσως πώς δεν έχει άμμο, πατάς σε πέτρες και χρειάζεσαι να περπατήσεις στα τέσσερα ώστε να σταθείς στο κέντρο της. Δεν μπορείς να βάλεις την πετσέτα σου από τον αέρα, δεν μπορείς να βουτήξεις γιατί θα πνιγείς από το κύμα και αναρωτιέσαι: Μιλάμε για την ίδια παραλία;
Μήπως δεν έχεις χαλαρώσει ακόμα; Μήπως δεν μπορείς να δεις την ομορφιά της; Μήπως δεν μπορείς να γευτείς την ελευθερία της; Όχι. Απλά δεν σου αρέσει. Αλλιώς την είχες φανταστεί.
Ανοίγεις τα χέρια και λες τουλάχιστον να νιώσω κάτι. Στο κέντρο της παραλίας, που δεν γίνεται να μην πας στη ζωή σου, στέκεσαι σαν άλλος Ντι Κάπριο στον Τιτανικό, αλλά νιώθεις σαν τον Εσταυρωμένο. Περίμενες να νιώσεις το απερίγραπτο, αλλά πονάς. Από τα βότσαλα και τον αέρα που κάνει τα μαλλιά σου να χτυπούν τα μάγουλά σου.
Μήπως δεν έχεις χαλαρώσει ακόμα; Μήπως δεν μπορείς να δεις την ομορφιά της; Μήπως δεν μπορείς να γευτείς την ελευθερία της; Όχι. Απλά δεν σου αρέσει. Αλλιώς την είχες φανταστεί.
Εγώ πήγα φέτος στην Ικαρία, που η παρέα μου ήρθε για δεύτερη χρονιά. Οι συστάσεις καταπληκτικές. Ήθελα να πάω. Έδειχνε ιδανικός προορισμός. Θα σας πω την ιστορία μου. Δεν έχω ξανακάνει ταξιδιωτικό ρεπορτάζ. Το κείμενο είναι καθαρά εμπειρικό.
10 λόγοι να πας στην Ικαρία
1. Το φαγητό είναι καταπληκτικό. Ντόπια κρέατα, κατσίκια, αρνιά, τυριά, ψάρια, πίτες, φασολάκια, χόρτα, ντομάτες, γλυκά, πολλά φρούτα.
2. Το κατσικίσιο τυρί, η κατσικίσια τυρόπιτα και το κατσικίσιο παγωτό. Ναι, μπορεί να σταθεί μόνος του ως λόγος, το ό,τι κατσικίσιο, ειδικότερα αν το φας από το Σύλλογο των Γυναικών στο χωριό Χριστό. Ανεπανάληπτη γεύση.
3. Φοβερές δροσερές πλατείες και χωριουδάκια πασίγνωστα, όπως ας πούμε η Ακαμάτρα, για τσίπουρο και μεζέ. Τα κεφτεδάκια να τα πάρεις στου Πιτσικά. Α, και τα κουλουράκια, τα ντόπια, τα Φοινίκια, σαν αμέλωτα μελομακάρονα.
4. Η φοβερή εξυπηρέτηση. Το χαμόγελο. Το γρήγορο σέρβις. Αν πεινάς θα φας και το καλοκαίρι, νομίζω εδώ θα συμφωνήσουμε όλοι, όλη την ώρα πεινάς.
5. Εναλλαγές στο τοπίο. Από την μία μπορεί να κάνεις μπάνιο στη Μεσαχτή και όταν αποφασίσεις να φας κάτι βρίσκεσαι σε βουνό, στις Ράχες η θερμοκρασία πέφτει αμέσως, χρειάζεσαι ζακετούλα.
6. Τα πανηγύρια. Μην τα ξ εχάσω. Σχεδόν κάθε μέρα έχει και κάποιο πανηγύρι. Όλοι μια αγκαλιά, χορεύουμε, ξέρουμε δεν ξέρουμε Ικαριώτικο, μπαίνουμε στο χορό, αγκαλιαζόμαστε, κουνιόμαστε, διασκεδάζουμε μέχρι τελικής πτώσεως.
7. Το βαλς στο πανηγύρι. Ναι, κι όμως. Χωράει στο πρόγραμμα. Παίρνεις το αγόρι σου και ξεχνιέσαι με ένα ρομαντικό τετ α τετ.
8. Η διάχυτη τάση ελευθερίας. Με το που πατάς το πόδι σου στο νησί μπορείς να κρεμάσεις την σημαία της Ικαρίας και να αυτονομηθείς, όπως έκαναν οι ντόπιοι το 1912. Έχεις αυτό το δικαίωμα υποχρέωση.
9. Το ωτοστόπ. Είναι φάση να μην παίρνουμε αυτοκίνητο. Ακόμα κι αν έχεις πάρει το αυτοκίνητό σου στην Ικαρία, ένα ωτοστόπ οφείλεις να το κάνεις. Γιατί το κάνουν όλοι.
10. Οι υπαίθριες αγορές, τα μικρά μαγαζάκια και οι πάγκοι στις παραλίες. Κοσμήματα, τσαντάκια υφαντά, πλεγμένα βραχιόλια, αυτοσχέδια μοναδικά κολιέ, μέλι, ζυμαρικά, βότανα, αναμνηστικά αποτελούν ένα καταπληκτικό χάζεμα, αλλά και οικονομικές αγορές, που όλες κάνουμε έτσι;
10 λόγοι να μην πας στην Ικαρία
1. Αν είσαι του προγράμματος και της τάξεως, ολίγον ψυχαναγκαστική, όπως εγώ δεν είναι ντροπή. Πολλοί ψυχαναγκαστικοί έγιναν σπουδαίοι άνθρωποι. Αν δεν μπορείς τον πολύ κόσμο στην παραλία, άλλοι πάνω στην ξαπλώστρα, άλλοι κάτω, μπροστά σου, κορμιά παντού, χωρίς ενδιάμεσους διαδρόμους, ούτε μια σπιθαμή από ντεκ τάβλα.
2. Αν θέλεις τα όρια σου, όριά σου και τα όριά τους μακριά. Αν θέλεις τον χώρο σου παντού. Δεν έχει πολύ.
3. Αν δεν μπορείς τους κατσικόδρομους, τους στενούς δρόμους και τις πολλές στροφές. Αχ κύριε Δήμαρχε, εγώ δεν θέλω να πω κακά λόγια, αλλά για την παραλία Τραπάλου τα είδα όλα ζαλισμένα.
4. Αν δεν ξέρεις καλό κολύμπι. Η θάλασσα είναι βαθιά. Εγώ την πέτυχα φουρτουνιασμένη και μόλις έμπαινε το παιδί στεκόμουν σαν την κλασσική ελληνίδα μάνα, χωρίς ντροπή, και άρχιζα: Γιωργάκηηηηη, όχι στα βαθιά παιδί μου!
5. Αν δεν είσαι σε φάση μπόχο τύπου. Αν θες να βάλεις τακούνι, μην πας. Αν θες να βάλεις το ναυτικό σου στιλ, δεν είναι για σένα το νησί. Καφτάνια, χρυσά και λούσα δεν περνάνε εδώ. Κάτι πιο απλό και σανδάλι, έχεις;
VALIA GABRIEL, Goa – Light Grey 180.00 ευρώ
6. Είσαι προετοιμασμένη μετά από μια κουραστική μέρα, την ώρα που κοντεύεις στο ντουζάκι και το δωματιάκι σου, την ώρα που σκέφτεσαι πώς θα ενυδατώσεις το ηλιοκαμένο κορμάκι σου και ήδη νιώθεις το λάδι να χαϊδεύει την ταλαιπωρημένη επιδερμίδα σου, μια χαρούμενη παρέα να έχει στήσει το χορό και να κλείνει το δρόμο σου; Επειδή χορεύει. Επειδή είναι η φάση κλείνουμε το δρόμο με ένα συρτό αγκαλιαστό χορό. Πολλές εισπνοές, εκπνοές…
7. Αν σε ενοχλεί να βλέπεις ανά 200 μέτρα να κάνουν ωτοστόπ μέσα στο σκοτάδι ή το λιοπύρι και να νιώθεις άσχημα που δεν θες να τους πάρεις. Εγώ ας πούμε είπα σε κάποιους: Ε, πάρτε ένα αυτοκίνητο στην ηλικία σας! Το είπα.
8. Αν δεν σου αρέσουν τα πανηγύρια. Αυτή είναι η νυχτερινή ζωή εδώ. Κλαμπ δεν έχει.
9. Αν σκοπεύεις να κάνεις ελεύθερο κάμπινγκ. Υπάρχει, αλλά πολύ ανοργάνωτο. Ακόμα και το περίφημο Να, το place you have to go if you respect your free camping self , έχει μαδήσει από δέντρα και το να κοιμάσαι πάνω σε κατσάβραχο σε μια σπιθαμή σκηνή, δεν έχει και τόση ελευθερία τελικά.
10. Αν έχεις να πας αλλού.
ΥΓ. Λίγο φαγάκι ακόμα…
…και ο χάρτης με τα πανηγύρια
