Εμείς, τα κορίτσια της «Σούπερ Κατερίνα», είμαστε οι σημερινές 30+ που κυκλοφορούν στους δρόμους, ψωνίζουν, βάφονται, επιχειρούν, σπρώχνουν βρεφικά καρότσια, ταιριάζουν χαλιά με κουρτίνες και φτιάχνουν τις εβδομαδιαίες λίστες του σούπερ μάρκετ…
Εμείς, οι σημερινές «ενήλικες», οι σημερινές «νέες μαμάδες», οι σημερινές «start-uppers», οι σημερινές «νιόπαντρες» αλλά και οι σημερινές «τελικά χώρισα» είμαστε τα κορίτσια εκείνα που μεγάλωσαν με το θρυλικό αυτό περιοδικό στο χέρι που μας έμαθε -ίσως- όλα όσα χρειαστήκαμε αργότερα στην ζωή μας σαν γυναίκες.
Είμαστε εμείς που, μέσα από τις σελίδες της, μάθαμε όλα τα μυστικά του μακιγιάζ σε τέτοιο βαθμό που έπρεπε μετά να τα μάθουμε και σε όλες τις θείες μας με τις μπλε σκιές συνδυασμένες με πράσινα μολύβια ματιών, κόκκινα κραγιόν και δυο φούξια στρογγυλά μήλα στα μάγουλα τα οποία υποτίθεται ότι ήταν ρουζ…
Είμαστε εμείς που είπαμε πρώτες το μεγάλο «όχι» στο μαύρισμα χωρίς αντηλιακό, το οποίο κρατούσε μεν ακόμη και έως τα μέσα του χειμώνα, μάθαμε δε ότι αυτό ήταν επιβλαβές για το δέρμα μας και το σταματήσαμε μια για πάντα. Και είμαστε εμείς που ξεκινήσαμε να χρησιμοποιούμε μάσκες και κρέμες προσώπου από την εφηβεία μας, γιατί μάθαμε ότι το δέρμα πρέπει να το προσέχεις από νωρίς γιατί αν χαλάσει, δεν ξαναφτιάχνει.
Είμαστε εμείς που έμοιαζε να γεννηθήκαμε με ένα lip gloss στο χέρι, αφού ήταν η φυσική μας προέκταση στον δρόμο για το σχολείο, στο διάλλειμα, στην επιστροφή στο σπίτι, στο διάβασμα (κι όμως!), στα «συγκρουόμενα», στα «ηλεκτρονικά»… Και αργότερα στις καφετέριες και στα μπαράκια, στα πάρτυ του σχολείου, στο φροντιστήριο.
Είμαστε εμείς που ξέραμε από πολύ νωρίς πώς να προστατέψουμε τον εαυτό μας από τα «πονηρά» αγόρια και πως οι μαρτυρίες που μας μετέφεραν οι γιαγιάδες μας για κορίτσια που έκαναν το λάθος να μιλήσουν σε αγνώστους ήταν αληθινές και όχι αποκυήματα των φοβισμένων αυτών γυναικών που προσπαθούσαν απεγνωσμένα να μας προστατέψουν.
Είμαστε εμείς που μάθαμε πρώτες ότι το «επιμελώς ατημέλητο» hair style της Jennifer Aniston, δεν ήταν και τόσο «ατημέλητο» τελικά, όπως επίσης και πώς να το πετυχαίνουμε χρησιμοποιώντας τα σωστά hair products και τα «πρωτοποριακά» για την εποχή «ρολά νέας γενιάς»! (Όχι, το ψαλίδι μαλλιών για μπούκλες δεν υπήρχε τότε, ούτε στις ταινίες του Steven Spielberg!). Και κάπως έτσι μάθαμε ότι, σαν γυναίκες, πρέπει να χρησιμοποιούμε προϊόντα και περιποιούμαστε τα μαλλιά μας, όπως επίσης και το σώμα μας, και το πρόσωπό μας.
Είμαστε εμείς που κάναμε κράτηση στον περιπτερά την «Σούπερ Κατερίνα», γιατί σε αντίθεση με την απλή Κατερίνα που έβγαινε σε εβδομαδιαία βάση και υπήρχε πάντα μεγάλο στοκ, η Σούπερ Κατερίνα έβγαινε μια φορά τον μήνα, ήταν μεγαλύτερη, τα δώρα της ήταν καλύτερα, οι αφίσες που έβρισκες μέσα ήταν ιστορικές αλλά… το απόθεμα ήταν πάντα μικρό και τελικά καταφέρναμε να την πάρουμε στα χέρια μας μόνο όσες ήμασταν τυχερές (ή προνοητικές)!
Είμαστε εμείς που χάρη σε αυτό το αγαπημένο περιοδικό της εφηβείας μας, βρεθήκαμε έτοιμες να δεχτούμε την έκρηξη της Vogue, του Elle και του Sex and the City στην Ελλάδα…
Και, τελικά, μόλις σήμερα συνειδητοποίησα ότι είμαστε εμείς που αγαπήσαμε ένα γυναικείο περιοδικό σε τέτοιο βαθμό που είναι σαν να βρίσκεται πάντα εκεί, μέσα στο σακίδιό μας, να μας θυμίζει ότι όσο χρονών και αν είμαστε, ό, τι υποχρεώσεις, κλίσεις, ενδιαφέροντα, καθημερινότητα και αν έχουμε, είμαστε πάντα εκείνα τα κορίτσια που αγαπάνε τα lip gloss και ξέρουν τους καλύτερους τρόπους για να επιδιορθώσουν το βερνίκι σε ένα χαλασμένο νύχι ή την σπασμένη σκιά μέσα στο βαζάκι.
Είμαστε εκείνες που έβαλαν συνδρομητική τηλεόραση για το Discovery και το History Channel και ξαφνικά, ένα μεσημέρι, που αποσβολωμένες τόσο αυτές όσο και οι ενάμισι χρονών κόρες τους παρακολουθούσαν την τελευταία επίδειξη μόδας του Karl Lagerfeld στο Fashion TV, γύρισαν και είπαν στο ανίδεο μικρό κοριτσάκι «Chanel. Αν πρέπει να μάθεις ένα πράγμα στην ζωή σου, αυτό είναι σίγουρα “Chanel”»!
