Οι Δευτέρες…δύσκολες μέρες… επιβαρυμένες με την ανάγκη του νέου ξεκινήματος. Στρογγυλές, χωρίς χρώμα και χωρίς να ξέρεις τί κρύβουν μέσα τους…kinder έκπληξη… όλες σαν ένα αυγό.
Τις Δευτέρες πρέπει να τις κυνηγάς με το κουταλάκι για να τις «σπάσεις», να γίνει κομμάτια το τσόφλι τους για να βρεις τί κρύβουν μέσα, αν δεν τις «σπάσεις» δεν θα τις ανακαλύψεις ποτέ. Και όχι μόνο να τις σπάσεις αλλά να το κάνεις με δεξιοτεχνία, να βλέπεις τον τέλειο φλοιό τους να ραγίζει αριστοτεχνικά…και δεν σταματάει εκεί… Πρέπει και να τις ξεφλουδίσεις για να βρεθείς στο λαμπερό ασπράδι και μετά να κάνεις μία τολμηρή βουτιά και να βρεθείς στο κέντρο, με το ζωηρό πορτοκαλί χρώμα και τη βελούδινη ροή.
Ε κάπως έτσι είναι και οι Δευτέρες, σαν αυγό πρέπει να τις «βράσεις» και μετά να τις σπάσεις, να τις εξερευνήσεις, να τις δοκιμάσεις, να τις καταλαβαίνεις…να τις φέρεις στα μέτρα σου με αλάτι και πιπέρι για να έχουν νοστιμιά και ουσία.
Καμιά Δευτέρα δεν θα είναι νόστιμη αν δεν προσπαθήσεις και εσύ γι’ αυτό.
Γιατί οι Δευτέρες είναι η αρχή και ως γνωστόν η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, μπορούν να αποτελέσουν αφορμή για ένα καλό restart και να πάρει άλλη διάσταση η κάθε νέα εβδομάδα. Είναι λίγο όπως το αυγό, δεν είναι gourmet πιάτο, ούτε δυσεύρετο, ούτε ακριβό, δεν λείπει όμως ποτέ από κανένα menu εστιατορίου που σέβεται τον εαυτό του και τα αστέρια του.
Γιατί; Μα γιατί, εκτός από τη συμμετοχή του σε πολλές παρασκευές, αυτό το απλό υλικό μπορεί να μαγειρευτεί με τόσους τρόπους ώστε να βγάλει αποτέλεσμα υψηλής γαστρονομικής αξίας.
Προσωπικά εκτίμησα πολύ αργά το αυγό, σαν παιδί δεν το ήθελα, μου μύριζε και έβρισκα την κολλώδη υφή του ανατριχιαστική…κάτι σαν τις Δευτέρες δηλαδή. Μισούσα τις Δευτέρες…με έβγαζαν από το «ροζ» σύννεφο του Σαββατοκύριακου και με έβαζαν προ των ευθυνών μου, ό,τι είχα κρύψει κάτω από το χαλί έπρεπε να το αντιμετωπίσω και ξέρετε πόσο δύσκολο είναι αυτό.
Ένα πρωί Δευτέρας, ο μπαμπάς μου ετοίμασε ένα αυγό για πολλοστή φορά, «φάε για να φύγουμε» μου είπε, όπως έπαιζα με το κουταλάκι αποφάσισα να δω το «μισητό» αυγό με περισσότερη συμπάθεια, να του δώσω μία ευκαιρία… Και κάπως σαν να μου άρεσε…
«Έλα, ακόμη μία υπέροχη εβδομάδα ξεκινάει, η Δευτέρα είναι μόνο η αρχή» ακούστηκε η φωνή του μπαμπά μου και με πήρε από το χέρι.
Από τότε έκανα πολλές δοκιμές με το αυγό… και με τις Δευτέρες… Έδωσα ευκαιρίες και μάλλον δεν έχασα γιατί η Δευτέρα είναι σαν μια ευκαιρία. Δεν είναι λίγο πράγμα να μπορείς να αρχίζεις ξανά και ξανά. Είναι πολύτιμο να ορίζεις μία μέρα και να μπορείς να πάρεις από την αρχή όσα άφησες στην μέση ή όσα ξεκίνησες λανθασμένα την προηγούμενη εβδομάδα. Ακόμη έχω στα αυτιά μου τη φωνή του μπαμπά μου «η Δευτέρα είναι μόνο η αρχή»… Ο μπαμπάς μου πέθανε μία Δευτέρα…
Σήμερα είναι Δευτέρα και εγώ θέλω να δώσω το πρώτο αυγό της ζωής της στη μικρή…και έχω άγχος… Θα της αρέσει;
ΥΓ Μπορείς βέβαια να δεις τις Δευτέρα και από τη σκοπιά του Sharma Siddhartha και να αλλάξεις τη ζωή σου.
Love your Mondays and Retire Young, 19,90 ευρώ.
Συγγραφέας: Sharma Siddhartha
Εκδότης: SAGE Publications India Pvt Ltd
