Από ότι φαίνεται η… ευγένεια είναι το νέο savoir vivre της εποχής μας. Της εποχής αυτής όπου ο κόσμος αλλάζει και εξελίσσεται ταχύτατα, η τεχνολογία αναπτύσσεται ραγδαία, ο επαγγελματικός στίβος γίνεται ολοένα και πιο ανταγωνιστικός, οι ρυθμοί της ζωής γίνονται όλο και πιο γρήγοροι και ο άνθρωπος γίνεται όλο και απλούστερος αλλά και ταυτόχρονα απαιτητικότερος μέσα στους ρυθμούς στους οποίος καλείται να επιβιώσει.
Οι άνθρωποι είμαστε τόσο απασχολημένοι και τόσο κουρασμένοι στην καθημερινότητά μας, που μας φαίνεται αστείο να ασχοληθούμε με πράγματα πεζά, ανούσια. Και έτσι θα έπρεπε, δηλαδή! Για παράδειγμα, κανείς δεν θα ενδιαφερθεί ούτε θα σε παρεξηγήσει πια αν στο κάλεσμα, στο δείπνο, στο πάρτυ ή ακόμη και στον γάμο της πρώτης σου ξαδέλφης δεν παρεβρεθείς φορώντας το κοστούμι του Λουδοβίκου ή το φόρεμα της Μαρίας Αντουανέτα!
Μπορείς να φορέσεις ό, τι θέλεις, ό, τι σε κάνει να αισθάνεσαι άνετα, αρκεί να είσαι καθαρός. Και αυτό γιατί η καθαριότητα είναι πια δείγμα ευγένειας και σεβασμού προς τους γύρω μας.
Κανείς δεν θα προσέξει πια αν τα χείλια σου ακούμπησαν το πιρούνι ή ακόμη και αν τρως με τα χέρια. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για το αν ξέρεις ποιο πιρούνι κάνει τί και σε ποια θέση σύμφωνα με το κυρίως πιάτο μπαίνει το πιατάκι του γλυκού. Μπορείς να απολαύσεις το φαγητό σου όπως ακριβώς σε ευχαριστεί και να στρώσεις το τραπέζι σου σαν οικοδεσπότης όπως σου αρέσει, ακόμη και αν αυτό περιλαμβάνει παράταιρα σερβίτσια ή κρέας σερβιρισμένο σε ξύλο κοπής. Αδιάφορο! Το μόνο που έχει σημασία είναι να μην κάνεις ενοχλητικούς ήχους, να παραμένεις στον χώρο σου (και στο πιάτο σου!) και να μην μιλάς με το στόμα γεμάτο! Δηλαδή, για ακόμη μια φορά, να σέβεσαι τους γύρω σου.
Και, φυσικά, επειδή ο άνθρωπος έχει γίνει πιο απλός ως προς τα πάντα αλλά απαιτητικότερος μόνο ως προς ένα πράγμα -την ευγένεια- αυτό καταλήγει να είναι η αρχή και το τέλος του savoir vivre της εποχής μας. Οι καλοί τρόποι σήμερα ξεκινάνε και τελειώνουν με τον σεβασμό. Σεβασμό στον συνάνθρωπό μας, σεβασμό στα ζώα, σεβασμό στην φύση και στο περιβάλλον. Σε κανέναν δεν επιτρέπεται πια να προσβάλλει τον συνομιλητή του χρησιμοποιώντας αυτό το αμίμητο «με αγάπη σου το λέω, πάντα…» στο τέλος της φράσης. Του τύπου «Δεν θα επέλεγα ποτέ την δουλειά που κάνεις γιατί την θεωρώ κατώτερη… Με αγάπη σου το λέω, πάντα…».
Ή ακόμη και φράσεις απότομες και απόλυτα προσβλητικές που όμως καταλήγουν με αυτή την τόσο γλυκιά και τόσο –όπως την χρησιμοποιούν- ψεύτικη φράση που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν ο άνθρωπος που την ξεστομίζει είναι τόσο – καμουφλαρισμένα- κακός, άξεστος και αγενής ή αν εσύ είσαι τόσο ανόητος που δεν καταλαβαίνεις το νόημα! Φυσικά, στην ίδια κατηγορία με την προαναφερθείσα φράση, συγκαταλέγονται και τα επίσης τραγικά «αγαπητή μου», «φίλη μου», «φίλτατη» κλπ.!
Όπως, επίσης, το σημερινό savoir vivre έχει πετάξει στον κάλαθο τον αχρήστων και αυτή την τόσο άσχημα καμουφλαρισμένη αγένεια που επέτρεπε στον καθένα να προσβάλλει τους γύρω του γιατί αυτός «είναι ειλικρινής» και «δεν μασάει τα λόγια του» και να περιμένει και παράσημο για αυτό! Λες και αν δεν το πεις αυτό που -εκ των προτέρων-γνωρίζεις ότι θα τον πληγώσει τον άλλον, δεν θα έχεις μούτρα να κοιταχτείς ξανά στον καθρέφτη! Όχι. Αυτό δεν είναι ειλικρίνεια. Αυτό είναι αγένεια. Και το savoir vivre δεν το επιτρέπει πια!
Και, τέλος, οι κανόνες ευγενείας επιβάλλουν –επιτέλους- τον σεβασμό σε οτιδήποτε έμψυχο ή άψυχο υπάρχει στον πλανήτη. Φαίνεται, τελικά, ότι ο άνθρωπος αλλάζει και εξελίσσεται, όπως και το περιβάλλον του. Και αυτή είναι μια πολύ ανακουφιστική και παρήγορη διαπίστωση. Φαίνεται ότι ο άνθρωπος θυμάται πάντα να πάρει μαζί του τον άνθρωπο, μέσα σε όλο αυτό τον καταιγισμό πληροφοριών, δεδομένων και αλλαγών που βιώνει στο περιβάλλον του, μέσα σε όλο αυτόν τον αγώνα ταχύτητας στον οποίο τρέχει για να προλάβει την τεχνολογία και τον κόσμο που αλλάζει γύρω του.
Φαίνεται ότι η ανθρωπότητα αντί να χάνει την ευαισθησία της, την βάζει σε νέες βάσεις. Πιο ουσιαστικές, πιο ανθρωποκεντρικές. Και ο άνθρωπος μαθαίνει πια, μέσα στο νέο savoir vivre, να σέβεται και να αγαπάει περισσότερο τον εαυτό του, απαλλάσσοντάς τον από ανούσιους «άτυπους νόμους», όπως επίσης και να σέβεται -ουσιαστικά πια- τον συνάνθρωπό του και το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζει.
Καλό είναι βέβαια τα… βασικά του Savoir Vivre να τα γνωρίζουμε. Αυτά τα δύο βιβλία θα σου δώσουν ό τι πληροφορία χρειάζεσαι.
Savoir vivre, 27,87 ευρώ
Συγγραφέας: Ζαμπούνης Χρήστος Κ.
Εκδότης: Φερενίκη
Savoir Vivre by Laduree, 40,99 ευρώ
The Art of Fine Living
Συγγραφέας: Hacker Maud, Bouxom Sophie
