True Story: Πώς ερωτεύτηκα τον άντρα που ζούσε στους θάμνους

Η συγγραφέας Emmy Abrahamson έγραψε ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός και έχει έναν πρωτότυπο τίτλο. Το Πώς ερωτεύτηκα τον άντρα που ζούσε στους θάμνους είναι ένα αυτοβιογραφικό και άκρως διασκεδαστικό έργο. Η συγγραφέας κάνει το ντεμπούτο της με τον καλύτερο τρόπο στην λογοτεχνία ενηλίκων.

Ήταν εκείνη την εποχή που ακόμα πίστευα ότι ο πραγματικός έρωτας σήμαινε να ξεχάσω εντελώς τον εαυτό μου και να αφήσω το φεγγάρι μου να περιφέρεται γύρω από τον πλανήτη του.

Είναι μια πολύ σύγχρονη ιστορία για τις σχέσεις και τον έρωτα που παραμονεύει πάντα στα πιο απίθανα σημεία αρκεί να θέλεις να τον βρεις. Η ηρωίδα το βιβλίου δίνει την δική της μάχη επιβίωσης σε ένα σύγχρονο αστικό περιβάλλον. Ζει μια πολύ συνηθισμένη ίσως και βαρετή ζωή με έναν γάτο που μάζεψε από το δρόμο. Ενώ τις νύχτες ονειρεύεται να γίνει μια σπουδαία συγγραφέας τις μέρες της, τις περνάει διδάσκοντας αγγλικά σε στελέχη επιχειρήσεων και παιδιά. Μετά από πολλά αποτυχημένα ραντεβού στο παγκάκι ενός πάρκου θα γνωρίσει τον έρωτα της ζωής της. Αυτός ο έρωτας όμως εκτός από κεραυνοβόλος είναι και …άστεγος!

Συνεχίζω να κοιτάζω προς το μέρος του δύσοσμου εικοσιτετράχρονου με τα λερά πόδια και αναρωτιέμαι αν θα συναντηθούμε ξανά.

Αξίζει να σημειώσουμε σε αυτό το σημείο ότι αυτή η απίθανη επιφανειακά αφήγηση βασίζεται σε πραγματικά στοιχεία από τη ζωή της συγγραφέως. Είναι μια διαφορετική ιστορία αγάπης που ξεπερνάει την επιφάνεια της εικόνας και σε βάζει σε έναν κόσμο έντονων συναισθημάτων και ευτράπελων καταστάσεων. Η Emmy Abrahamson, χειρίζεται έξυπνα τον λόγο χωρίς πλουμιστά στολίδια αλλά με έναν προσγειωμένο ρεαλισμό και λίγες δόσεις από όνειρο. Είναι ένας καλός παρατηρητής της καθημερινότητας αλλά και των φιλικών, επαγγελματικών και προσωπικών σχέσεων.

Με το μυθιστόρημα της Emmy Abrahanson ένοιωσα πολύ οικεία από την πρώτη κιόλας σελίδα:

Έμοιαζε με εκείνες τις υπέροχες συζητήσεις που μοιραζόμαστε απρογραμμάτιστα μαζί με τις φιλεναδίτσες μας κάποια Κυριακάτικα μεσημέρια. Με έβγαλε από τον μικρόκοσμό μου και είδα τις κοινές θεματικές προβληματισμού των περισσοτέρων γυναικών που ζουν στα σύγχρονα αστικά κέντρα. Έπιασα τον εαυτό μου να ταυτίζεται με πολλά από όσα διάβαζε και να υπογραμμίζει διαρκώς ολόκληρες σκηνές. Σκεφτόμουν ότι δεν μπορεί όλο και κάποια από μας τα έχει ζήσει! Με χαλάρωσε ο απλός λόγος της συγγραφέως και γέλασα μετά δακρύων ουκ ολίγες φορές με όσα αφηγείται η ηρωίδα της. Τι παραπάνω να ζητήσει κανείς από ένα πραγματικά διασκεδαστικό μυθιστόρημα μια ζεστή μέρα του Αυγούστου;

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close