Όταν όλες οι ελεύθερες και ωραίες έχουν δική τους την άνεση να διαχειριστούν ανάλογα με την έμπνευση της στιγμής το Φτερωτό Θεό που θα χτυπήσει την πόρτα τους, η μάνα-μόνη έχει να αντιμετωπίσει τους δικούς της κανόνες επιβίωσης που θα καθορίσουν το αίσιο τέλος της γνωριμίας με την επόμενη ευκαιρία.
Το καλοκαίρι είναι ο καιρός της εξωστρέφειας, τότε που η ζωή σου προσφέρει πιο απλόχερα τα δώρα και τις χαρές της. Μαζί και τις γνωριμίες με το ενδεχόμενο επόμενο έτερον ήμισυ που ήρθε να ταράξει τα νερά της δυαδικής, οικογενειακής γαλήνης, με τα σταθερά ωράρια και τη ρουτίνα μιας διαπαιδαγώγησης. Αν ο πρώτος, ταραγμένος καιρός του έρωτα μπορεί να αναστατώσει τη μόνη και ελεύθερη, μπορεί να στείλει μια μάνα-μόνη στο ψυχιατρείο.
Κι αυτό γιατί μέσα της οι αντιφάσεις έρχονται να κονταροχτυπηθούν με τη γιορτή του καινούριου πάθους, σε έναν έντονο διάλογο χωρίς λογικό συμπέρασμα. Από τη μια η ζωή γελά το ηδονικό χαμόγελο που την ανεβάζει και πάλι στο μάχιμο βάθρο της επιθυμητής γυναικείας της υπόστασης κι από την άλλη, το αθώο βλέμμα του μικρού Κωστάκη την τραβά από το φουστάνι, την προσγειώνει στον κόσμο των υποχρεώσεων, που τώρα της φαντάζει πιο άχαρος από ποτέ.
«Έχω το δικαίωμα, άραγε;» Τα καλά νέα είναι πως η νεότερη παιδοψυχολογία είναι ολόψυχα με το μέρος της. Δεν έχει, σου λέει μόνο το δικαίωμα, αλλά και την υποχρέωση. Το παιδί έχει ανάγκη αφενός να νοιώθει τη μαμά ευτυχισμένη στην προσωπική της ζωή, αφετέρου είναι προτιμότερο να τη βλέπει «διπλή», αφού μέσα από τη σχέση της θα διδαχτεί κι εκείνο τα μυστικά της δικής του, μελλοντικής ερωτικής ζωής. Θα μάθει τί πάει να πει ζευγάρι, μοίρασμα, έρωτας και κοινή ζωή. Ο έρωτας διδάσκεται, όπως και η αγάπη. Και η μαμά θα βάλει τις βάσεις του πώς θα φερθεί κι εκείνο όταν έρθει η ώρα με τους έρωτες της ζωής του. Ως εδώ οι ειδικοί εμφανίζονται τρελά αισιόδοξοι. Ο ενθουσιασμός τους, ωστόσο, μετριάζεται όταν η γενικότητα αποκτά όνομα, σάρκα και οστά με τη μορφή του έρωτα Γιώργου. Εκεί η επιστήμη κουμπώνεται και το μόνο που έχει να σου πει, είναι κάνε ό,τι νομίζεις, αερκεί να είσαι σίγουρη πως ο Γιώργος δεν είναι μανιακός δολοφόνος ή παιδόφιλος και πως θα είναι μαζί σου τουλάχιστον για την επόμενη πενταετία. Ποιά μάνα-μόνη, ωστόσο, είναι ικανή να απαντήσει στο ερώτημα τον πρώτο καιρό μιας καινούριας αγάπης; Αν η επιφύλαξη είναι αρετή, η ερωτευμένη μαμά, οφείλει να ξεπεράσει κάθε όριο του αυθορμητισμού της, αν σέβεται την ευτυχία και την ψυχική γαλήνη της μικρής Μαιρούλας.
- Άσχετα με τη γνώμη των ειδικών για το τί τους κάνει καλό, εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις, τα παιδιά σπάνια χαίρονται όταν ανάμεσα σε κείνα και τη μαμά μπαίνει ένα τρίτο πρόσωπο. Δεν θα ρωτήσουμε, όμως, ποτέ τη γνώμη τους για το αν θα είμαστε με τον Γιώργο. Αυτό είναι μια ενήλικη και πολύ προσωπική απόφαση. Αλλά δεν σημαίνει, κιόλας, πως θα τους τον επιβάλουμε με το ζόρι.
- Μέσα στον ενθουσιασμό των ροζ συναισθημάτων η μητέρα, όπως και κάθε ερωτευμένη, θέλει να γνωρίσει το θαύμα που λέγεται Γιώργος σε όλο το φάσμα των γνωριμιών της και να μοιραστεί μαζί τους τη χαρά του πάρτυ που ξεκινά στη ζωή της. Και πιο πολύ από όλους, θέλει να μοιραστεί τον ενθουσιασμό της με το σπλάχνο της. Όμως. Ποτέ δεν παρουσιάζουμε τον έρωτά μας στο παιδί μας, αν πρώτα δεν έχει περάσει τουλάχιστον ένας χρόνος, που σημαίνει ότι η πρώτη φουρφουρίαση έχει περάσει και όλα δείχνουν πως ο έρωτας ωριμάζει σε αγάπη και σχέση ζωής.
- Το παζλ του χρόνου, όταν υπάρχει ένα παιδί και πολλές υποχρεώσεις δε βοηθά τα ραντεβού του έρωτα. Κι εκεί η μάνα-μόνη, μέσα στην κούρασή της, μπορεί να σκεφτεί μια ήσυχη βραδιά στον καναπέ με το παιδί και τον «καλό» που θα συστηθεί ως ένας νέος, οικογενειακός φίλος. Έναν ενήλικα μπορεί να τον ξεγελάσεις. Ποτέ, όμως, την ψυχή του παιδιού. Που ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τη μανούλα λειτουργεί σε εγρήγορση με όλες μαζί τις κεραίες του. Ένα βλέμμα, μια αδιόρατη κίνηση θα το μπερδέψουν, θα το ανησυχήσουν κι ενδεχομένως να δημιουργήσουν μια κακή αντίδραση στο μέλλον, καθότι θα πάρει με κακό μάτι τον εισβολέα.
- Οπότε, τα ραντεβού δίνονται έξω από το σπίτι, ενώ ταυτόχρονα φροντίζουμε με ευλαβική ακρίβεια να μην αλλάξει απολύτως τίποτα από το πρόγραμμα και τις συνήθειες του παιδιού. Αν τα πρωινά της Κυριακής τα μοιραζόταν πάντα με τη μαμά, αν τα απογεύματα διάβαζε μαζί της τα αγγλικά του, θα πρέπει όλα να λειτουργήσουν όπως ακριβώς ήταν πριν.
Αν θέλεις από εμένα μυστικά και συνταγές θα με βρεις και στο pirouni.gr
