Μένουμε σπίτι: Τι συναισθήματα προκαλεί η υποχρεωτική απομόνωση;

Η Δρ. Ασημίνα Χιώνη μας βάζει κάτω από το Δέντρο της Θεραπείας της και μας προσκαλεί να “Μείνουμε σπίτι”…Παρέα. Χαϊδεύει τα πιο «σκληρά» μας συναισθήματα, μας ανοίγει την αγκαλιά της και μας προτείνει να μην αποφεύγουμε να αισθανθούμε. Ο στόχος της να αρχίσουμε να βλέπουμε τον εαυτό μας σαν ψυχή με σώμα αντί για σώμα με ψυχή.

Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς;

Είμαι κλινική ψυχολόγος με διδακτορικό στη Διπολική Διαταραχή, και εργάζομαι στον τομέα της ψυχικής υγείας θεραπευτικά αλλά και εκπαιδευτικά τα τελευταία 25 χρόνια.

Το 2016 είχα τη χαρά να πραγματοποιηθεί ένα όνειρό μου πολλών ετών. Αναφέρομαι στο Δέντρο της Θεραπείας. Ένα Πρότυπο Κέντρο Συνθετικής Θεραπείας, όπου συγκεντρώνει επιστημονικούς συνεργάτες διαφόρων ψυχοθεραπευτικών προσεγγίσεων στο οποίο είμαι επιστημονικά υπεύθυνη. Επιπλέον είμαι σύζυγος και μητέρα της 4χρονης Αλιάννας.

Μιλήστε μας για το Δέντρο της θεραπείας, την ιδέα, τη λειτουργία, τις παροχές… Σε ποιον απευθύνεται;

Η ιδέα προέκυψε μέσα από την αξία της σύνδεσης και της προσφοράς. Μέχρι το 2016 λειτουργούσε το προσωπικό μου γραφείο, στο οποίο αρκετοί εποπτευόμενοι μου παρακολουθούσαν δικά τους περιστατικά στα πλαίσια της πρακτικής τους άσκησης.

Αισθανόμουν, όμως, ότι θα ήθελα ένα μεγαλύτερο χώρο για να μπορεί αυτό να συμβαίνει πιο άνετα ενώ παράλληλα επιθυμούσα να έχω τη δυνατότητα να προσφέρω περισσότερα. Το 2016 λοιπόν μέσα από συνεργασία άρχισε τη λειτουργία του το Δέντρο της Θεραπείας.

Το Κέντρο παρέχει σύγχρονες ψυχοθεραπευτικές συνεδρίες διάφορων προσεγγίσεων (Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία, Σχεσιακή ψυχανάλυση, Συστημική Θεραπεία, Κλινική ύπνωση, Ομαδική θεραπεία κατά το μοντέλο του Ι.Yalom κ.α.) σε μια ευρεία γκάμα ζητημάτων που μπορεί να απασχολούν τον άνθρωπο (άγχος, θλίψη, θυμός, πένθος, διατροφικές διαταραχές, δυσκολία στις σχέσεις, εξαρτήσεις κ.α.). Οι θεραπευτικές μας προτάσεις είναι πάντα εξατομικευμένες και με απόλυτο σεβασμό στις ξεχωριστές ανάγκες κάθε ανθρώπου που μας επισκέπτεται.

Είναι, όμως, και κάτι παραπάνω από όλα αυτά για εσάς. Σωστά;

Ονειρευόμουν πάντοτε να δραστηριοποιηθώ μέσα από το Δέντρο και στο χώρο της εκπαίδευσης και είμαι πολύ ευτυχής που αυτή τη χρονιά αρχίζουν να γίνονται τα πρώτα βήματα, με την ίδρυση του Εκ.Ι.Συ.Π , Εκπαιδευτικό Ινστιτούτο Συνθετικής Προσέγγισης.

Σας προσκαλώ να μας ακολουθήσετε στο facebook για να βλέπετε τα νέα μας καθώς προσπαθούμε συνεχώς να αναβαθμιζόμαστε και να προτείνουμε ευέλικτα προγράμματα εκπαιδεύσεων σε ειδικούς και μη. Έχουμε ήδη οργανώσει ένα σεμινάριο κλινικής ψυχοπαθολογίας για ειδικούς Ψυχικής Υγείας, σε συνεργασία με τον κύριο Κυριαζάκη, τον ψυχίατρο μας.

Παράλληλα έχουμε ξεκινήσει, σε συνεργασία με το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής «Δρομοκαΐτειο», ένα δωρεάν εκπαιδευτικό σεμινάριο δεξιοτήτων Γνωσιακής Συμπεριφορικής Θεραπείας. Στο πρόγραμμά μας υπάρχει επίσης και εκπαιδευτικό σεμινάριο εκπαίδευσης mindfulness για ειδικούς ψυχικής υγείας. Αυτή τη στιγμή επεξεργαζόμαστε τους καλύτερους τρόπους on-line διεξαγωγής του καθώς η κατάσταση, λόγω των συνθηκών που βιώνουμε, έχει αλλάξει αλλά για εμάς η υψηλή ποιότητα διεξαγωγής και ο σεβασμός σε εκείνους που μας εμπιστεύονται την εκπαίδευσή τους είναι αδιαπραγμάτευτα.

Σε γενικές γραμμές υπάρχουν ακόμη πολλές ιδέες και σκέψεις για όμορφα πράγματα και μια επιστημονική ομάδα που συνεργάζεται άρτια και με μεγάλο ενθουσιασμό για την υλοποίηση τους. Το Δέντρο καθώς και το ΕΚΙΣΥΠ είναι μια οικογένεια και μια ανοιχτή θεραπευτική και εκπαιδευτική αγκαλιά αντίστοιχα, για τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη.

Θα ανακοινώσουμε σύντομα και την υλοποίηση ενός εποπτικού σεμιναρίου προς όλους τους συναδέλφους και το πώς μπορούν και δεοντολογικά να λειτουργήσουν αυτές τις δύσκολες μέρες. Ακούω από πολλούς θεραπευμένους και συναδέλφους ότι συνεχίζουν να εργάζονται χωρίς όμως καμιά πλαισίωση και προστασία των εαυτών τους κ των θεραπευμένων τους.

Πόσο εύκολα επισκέπτεται κάποιος έναν ειδικό ψυχικής υγείας;

Αρκετά περίπλοκη ερώτηση. Σκέφτομαι πως είναι πιο εύκολο στις μέρες μας από ότι ήταν στο παρελθόν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και τώρα δεν υπάρχει ταμπού. Η συζήτηση γύρω από τη ψυχική υγεία έχει γίνει πιο ευρεία τα τελευταία χρόνια. Ο ΠΟΥ στον ορισμό της υγείας ενσωματώνει την ψυχική διάσταση.

Οι γιατροί πια αναγνωρίζουν την συμμετοχή της ψυχολογικής κατάστασης στην πορεία μιας νόσου. Το ενδιαφέρον ερώτημα θα έλεγα όμως είναι όχι αν επισκέπτεται κάποιος ένα ειδικό ψυχικής υγείας αλλά πόσο δεσμεύεται στο ακολουθήσει μια ψυχοθεραπευτική διαδρομή μαζί με τον θεραπευτή του.

Μένουμε σπίτι, τι συναισθήματα μπορεί να προκαλέσει αυτή η υποχρεωτική απομόνωση;

Η υποχρεωτική απομόνωση δημιουργεί πληθώρα συναισθημάτων όχι τόσο σαν κατάσταση αλλά τοποθετημένη σε ένα γενικότερο πλαίσιο ανασφάλειας και απειλής από έναν αόρατο εχθρό, έναν ιό. Υπάρχει άγχος, φόβος, θυμός, θλίψη, μοναξιά, απελπισία.

Όλα αυτά τα συναισθήματα είναι πολύ φυσιολογικές αντιδράσεις του ατόμου απέναντι σε μια κατάσταση όπου αδυνατεί να έχει τον έλεγχο αφενός, που του αλλάζει την καθημερινότητα σε πολλά επίπεδα και που είναι απειλητικό για την υγεία του αφετέρου.

Η ζωή μας άλλαξε απροσδόκητα χωρίς τη θέληση μας και καλούμαστε να διαχειριστούμε αυτή την πολυεπίπεδη ματαίωση της παντοδυναμίας μας.

Υπάρχουν άνθρωποι όλων των ηλικιών που ζουν μόνοι τους στο σπίτι, πόσο δύσκολο είναι να βιώνεις μια τόσο πρωτόγνωρη κατάσταση χωρίς συντροφιά;

Είναι ακόμη μια πρόκληση αυτό. Βέβαια δεν μπορεί κανείς να πει με σιγουριά τι μπορεί να νιώθει ένας άνθρωπος που είναι μόνος. Υπάρχει περίπτωση να είναι συνειδητή επιλογή του αυτό, οπότε και να είναι ευχαριστημένος με αυτή τη συνθήκη.

Στους ανθρώπους που δεν είναι επιθυμία τους η μοναξιά, υπό συνθήκες εγκλεισμού ενδεχομένως μπορεί να ξυπνήσουν αισθήματα θλίψης, ματαίωσης, θυμού ή απελπισίας. Αυτοί οι συνάνθρωποί μας είναι πιθανόν να βιώσουν εντονότερα τις συνέπειες αυτής της απομόνωσης και ανάμεσά τους υπάρχουν και κάποιοι που δεν θα μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά σε μια σταθερή θεραπευτική συνδρομή.

Εμείς στο Δέντρο της Θεραπείας, σκεφτόμενοι αυτή τη μερίδα των συμπολιτών μας, δημιουργήσαμε με πολύ αγάπη τη Γραμμή Φροντίδας, ένα πρόγραμμα υπηρεσιών που αφορά ΔΩΡΕΑΝ online υποστήριξη για όσους το χρειάζονται αυτή τη στιγμή. Επίσης οργανώνουμε και μια υποστηρικτική ομάδα που θα λαμβάνει χώρα κάθε Παρασκευή και θα απευθύνεται σε ανθρώπους που θέλουν να μοιραστούν αυτά που νιώθουν και δεν έχουν υποστηρικτικό κοινωνικό δίκτυο.

Προσκαλούμε και εσάς και τους αναγνώστες σας να πάρετε μέρος σ’ αυτή την δωρεάν κοινωνική μας προσπάθεια για συναισθηματική αλληλεγγύη. Μένουμε σπίτι … Παρέα

Τι συμβουλή θα δίνατε σε όλους αυτούς τους ανθρώπους ώστε να αισθανθούν καλύτερα ;

Να επιτρέψουν στον εαυτό τους να νιώσουν τα δύσκολα συναισθήματα τους με αποδοχή και χωρίς κριτική για το πώς νιώθουν, να εστιάσουν σε όλα αυτά που μπορούν να κάνουν στην καθημερινότητα τους διατηρώντας ένα πρόγραμμα κανονικότητας ώστε να διαφυλάξουν ολιστικά την υγεία τους και των ανθρώπων γύρω τους και να είναι συμπονετικοί με τον εαυτό τους και τους άλλους.

Επίσης δεν υπάρχει κανένας λόγος να είναι κάποιος μόνος του αν δεν το επιθυμεί. Τώρα, περισσότερο από ποτέ οι άνθρωποι απλώνουν το χέρι τους μέσα από όλους τους τόπους δικτύωσης και η προσφορά για σύνδεση είναι πολλαπλή και εύκολα προσβάσιμη.

Υπάρχουν πολλές γραμμές υποστήριξης ανοιχτές και το διαδίκτυο μας βοηθάει να μειώσουμε αυτή την κοινωνική απόσταση. Να νιώσουμε πιο κοντά σε ένα αυθεντικό ανθρώπινο επίπεδο.

Επιπλέον οι άνθρωποι που είναι υγιείς και δεν ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες, θα μπορούσαν να συνεισφέρουν προσφέροντας στη κοινότητα με όποιον τρόπο μπορούν: Βοηθώντας έναν ηλικιωμένο γείτονα, ταΐζοντας τα αδέσποτα, αναλαμβάνοντας εξωτερικές απαραίτητες εργασίες για ευπαθείς συγγενείς κλπ. Η φροντίδα για το διπλανό μας είναι άλλωστε μια θεραπευτική πράξη προς τον εαυτό μας…

Είναι μια περίοδος που ενέχει δύσκολα συναισθήματα αλλά που μπορεί να μας δώσει και μια ανεπανάληπτη ευκαιρία, να μας φέρει σε επαφή με αυτά που πραγματικά έχουν αξία στη ζωή μας, αυτά που ο καθένας μας θεωρεί σημαντικά και απαραίτητα.

Το “μένουμε σπίτι”, μπορεί να γίνει εποικοδομητικό για όλους μας; Αν ναι, πώς;

Όλα τα πράγματα φαίνεται να έχουν δύο πλευρές, και την αρνητική και τη θετική, όπως τα πάντα στη ζωή μας. Το να μείνω στο σπίτι μπορεί να είναι και εποικοδομητικό. Έρχομαι πιο κοντά με τους ανθρώπους που αγαπάω, βρίσκω χρόνο για τον εαυτό μου και τη σκέψη μου, ξεκουράζομαι, έρχομαι σε επαφή με το μέσα μου, τις επιθυμίες, τους φόβους, τα ιδανικά μου. Με ακούω με μεγαλύτερη προσοχή και τρυφερότητα. Σαν να πίνω το καφεδάκι μου με ένα καλό μου φίλο.

Θα μπορούσα επίσης να μάθω κάτι καινούριο μέσω διαδικτύου, να μαγειρέψω όμορφα γεύματα για τον εαυτό μου και τους ανθρώπους που αγαπώ, να ονειρευτώ τη ζωή μου και τι από όσα συμβαίνουν με ικανοποιεί ή επιθυμώ να αλλάξω, να διαβάσω επιτέλους εκείνα τα βιβλία που είχα αγοράσει και που ποτέ δεν προλάβαινα να ασχοληθώ, να ζωγραφίσω, να απολαύσω τη μουσική που αγαπώ …

Λένε χαριτολογώντας ότι η υποχρεωτική καραντίνα στο τέλος θα φέρει πολλούς χωρισμούς και διαζύγια, ωστόσο ίσως αυτό κρύβει και μια δόση αληθείας μέσα του; Είναι, όντως ,επίφοβη η συνεχής επαφή με το σύντροφο μας; Μπορεί να φέρει στην επιφάνεια προβλήματα της σχέσης;

Είναι μια εποχή ετούτη που ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις επιλογές μας. Μπορεί η σχέση μας να μη πήγαινε καλά, να μη μας γέμιζε, να μην νιώθαμε ικανοποιημένοι, αλλά ποτέ δεν μπαίναμε σε διαδικασία να επεξεργαστούμε αυτή τη σκέψη. Οι ρυθμοί της ζωής και της καθημερινότητας μας επέτρεπαν να αναβάλλουμε την ενασχόληση με τη σχέση μας καθώς μπορούσαν τα προβλήματα εύκολα να κρυφτούν «κάτω από το χαλί». Αναβάλαμε, αντί να διαχειριστούμε. Αναβάλαμε, ακόμη και να αισθανθούμε κρατώντας την ανάσα μας από φόβο ή ντροπή ή συμβιβαζόμαστε με αντίτιμο μια επιφανειακή εικόνα ηρεμίας.

Ενδεχομένως τώρα η συνεχής επαφή φέρει στην επιφάνεια ξανά τέτοιου είδους ζητήματα, που απαιτούν από εμάς μια διαχείριση, μια ερώτηση για το πώς αισθανόμαστε και τι είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε για αυτό. Ίσως δεν χρειάζεται να μιλάμε μόνο για διαζύγια και χωρισμούς, ωστόσο. Μπορεί αυτή η κατάσταση να αναδείξει ακόμη πιο δυνατές σχέσεις, να λειτουργήσει ενισχυτικά.

Αυτό που είναι λυπηρό είναι η ένδειξη αύξησης της ενδοοικογενειακής βίας τις μέρες αυτές που μένουμε σπίτι. Αυτή η ένδειξη είναι ίσως κάτι που χρήζει προσοχής από τους ειδικούς.

Το Δέντρο της θεραπείας πώς προσαρμόστηκε στα νέα δεδομένα;

Στο Δέντρο προσπαθήσαμε από νωρίς να προστατεύσουμε τους εργαζόμενους αλλά και τους θεραπευόμενους, λαμβάνοντας την απόφαση να γίνονται οι συνεδρίες μέσω διαδικτύου αποκλειστικά. Η ομάδα μας οργανώθηκε και συνέταξε ένα νέο θεραπευτικό συμβόλαιο για τις συνεδρίες online άμεσα και αποτελεσματικά.

Ποιος καλύτερος τρόπος υπάρχει άλλωστε από το να δείξουμε στους θεραπευόμενους μας ότι η αυτό-φροντίδα είναι σημαντική αν δεν το κάνουμε εμείς οι ίδιοι ως πρότυπα;

Και στο Εκ.Ι.Συ.Π. πραγματοποιήσαμε προγραμματισμένο μας σεμινάριο στη κλινική ψυχοπαθολογία μέσω zoom, φροντίζοντας την υγεία τόσο του εισηγητή όσο και των συμμετεχόντων.

Επίσης, κάθε μέρα σκεφτόμαστε τι μπορούμε να παρέχουμε στους πελάτες μας που δυσκολεύονται αλλά και στους ανθρώπους που δεν μας γνωρίζουν και χρειάζονται μια στήριξη αυτόν τον καιρό.

Είναι μια καλή στιγμή να ξεκινήσει κάποιος συνεδρίες;

Γιατί όχι; Για να θεωρηθεί καλή στιγμή η στιγμή που θα ξεκινήσει κάποιος επίσκεψη στον ψυχολόγο σημαίνει ότι θα έχει αισθανθεί την ανάγκη να ζητήσει βοήθεια και θα έχει ένα κίνητρο για να τη δεχτεί. Αν σε αυτή τη συνθήκη κάποιος νιώσει έτσι, γιατί να μην είναι καλή στιγμή; Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι είναι και ιδανική στιγμή…

Η τεχνολογία μας βοηθάει να ερχόμαστε κοντά ακόμη κι αν η υγειονομική εντολή επιβάλλει να διατηρήσουμε την απόσταση. Κάθε αλλαγή όμως φέρνει ανάμικτα συναισθήματα, αμφιθυμικά, αλλά και πολλά νέα δώρα. Ένα από αυτά είναι και ο πολύτιμος χρόνος που άλλοτε δεν υπήρχε για τον εαυτό μας.

Ας αδράξουμε την ευκαιρία να φροντίσουμε τον εαυτό μας. Άλλωστε αυτό τον καιρό φροντίζουμε πιθανόν πιο συχνά το σώμα μας για να περάσει η ώρα μας μέσα στο σπίτι. Θα ήταν σκόπιμο να αφιερώσουμε 45 λεπτά και στην εσωτερική φροντίδα του. Σώμα υγιές κ νους υγιής …Ή όπως έλεγε κι ο Dyer «Να αρχίσεις να βλέπεις τον εαυτό σου σαν ψυχή με σώμα αντί για σώμα με ψυχή».

Εμείς στο Δέντρο της Θεραπείας πάντως κρατάμε και θα κρατήσουμε την αγκαλιά μας ανοιχτή.

Υγ.

Μένουμε σπίτι, λοιπόν αλλά δεν μένουμε μόνοι!

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close