Μαλακό και χνουδωτό σαν λούτρινο, αυτό το πανέμορφο πλασματάκι, που ζυγίζει μόλις τέσσερα κιλά και η καρδούλα του χτυπάει πλάι μου τα τελευταία έξι χρόνια, είναι η μεγαλύτερη… έξη μου. Με αυτό το naive βλέμμα της αθωότητας με περιμένει να ξυπνήσω κάθε πρωί κι επειδή η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται, η Μόκκα μου, το σκυλάκι μου είναι εκείνη που μού φτιάχνει τη μέρα, κάθε μέρα!
Το τραγούδι που διάλεξα για να αποδώσω τα συναισθήματα που μου προκαλεί η ζωή μου μαζί της είναι ινδιάνικο. Κι αυτό δεν το έκανα τυχαία, αφού η Μόκκα μου, εκτός από το επίσημο βαφτιστικό της, έχει κι ένα ινδιάνικο όνομα: τρελή πατούσα! Και πολλά χαϊδευτικά βεβαίως, ένα εκ των οποίων προέκυψε από το ομώνυμο τραγούδι.
Την πήρα με… συνταγή γιατρού όταν χρειάστηκε να παλέψω με το «μαύρο σκύλο» –έτσι είχε ονομάσει ο αγαπημένος μου Winston Churchill την κατάθλιψη– και είναι, πραγματικά, ένα από τα μεγαλύτερα δώρα αγάπης που έχω κάνει στον εαυτό μου. Είναι απίστευτο το πόσο πολλά πράγματα μπορεί να σε διδάξει ο σκύλος σου μιλώντας κατευθείαν στη γλώσσα της καρδιάς.
Η αυτάρκειά της, το αστείρευτο κέφι της, η προσαρμοστικότητά της και η άδολη, άνευ όρων, αφοσίωσή της με «προσγειώνουν» κάθε φορά που βρίσκω λόγους για να γκρινιάζω και, παρατηρώντας τη δική της στάση απέναντι στη ζωή, μπαίνω αμέσως στη θέση μου και ξαναγίνομαι ευγνώμων –για όσα έχω κι όχι για όσα μού λείπουν, για όσα μπορώ κι όχι για όσα έχω χάσει, για όσα θα έρθουν κι όχι για όσα περιμένω– γιατί, τελικά, η ζωή δε χρωστάει τίποτα σε κάνεναν μας. Εμείς της χρωστάμε και οφείλουμε να τη ζήσουμε. Κάθε μέρα, με κάθε καιρό, σε όποια συνθήκη.
Το τραγούδι το ακούσαμε πρώτη φορά στον δίσκο Apurimac 1991-2004 που όμως είναι καταργημένη έκδοση. Μπορείς ωστόσο να το βρεις και σε αυτή την εξαιρετική συλλογή:
Παράλληλη Δισκογραφία, 14,99 ευρώ
Καλλιτέχνης: Πάνος Κατσιμίχας, Χάρης Κατσιμίχας
Δισκογραφική: SM IMPORT
