Ένα ατύχημα… Μια ημέρα που δεν θα ξεχάσω ποτέ

 

Ήταν 2 Νοέμβρη μιας χρονιάς. Το κορίτσι ήταν έτοιμο για να πάρει μέρος σε αγώνες ιππασίας όπου θα της έδινε το εισιτήριο για τους Ολυμπιακούς. Ήταν το πρόγραμμα σκληρό και καθημερινό. Η προπόνηση ήταν καθημερινή και ΣΚ δεν υπήρχε κενό. Ήταν 10 χρονών αλλά από τα 5 της ήταν τόσο χαρούμενη με το καθημερινό αυτό πρόγραμμα που δεν της ήταν πρόβλημα.

Από την αναγνώστριά μας, Τέσσα Καρρά

Εκείνη την Πέμπτη η μάνα πήρε ρεπό από την δουλειά της για να πάει ένα αυθημερόν ταξίδι με τον άντρα της για να τον δει και λίγο. Την προπόνηση ανέλαβε ο παππούς του κοριτσιού. Φύλακας και βράχος ο παππούς. Βοηθός της οικογένειας σε ό τι είχε σχέση με τα παιδιά. Η προπόνηση ξεκίνησε στις 5 όπως πάντα.

(Η κοπέλα της φωτογραφίας φοράει παλτό Sezane το οποίο κοστίζει 290,00 ευρώ και θα το βρεις σε αυτό το link)

Στο μπροστινό άλογο η αθλήτρια και πίσω η μικρή της αδερφή που ακολουθούσε πάντα τα χνάρια της μεγάλης και αγαπημένης της αδερφής. Όλα ήταν καταπληκτικά και η μέρα καλή. Χαρούμενες φωνές στον στάβλο. Χαρούμενα τα παιδιά στην προπόνηση. Ξαφνικά το άλογο αφηνιάζει και σηκώνεται όρθιο και πετάει το κορίτσι 5 μέτρα μακρυά και πάνω σε ένα μπεκ. Σοκ.

Τρέχουν όλοι αλαφιασμένοι. Άλλος προσπαθεί να κρατήσει το άλογο που έτρεχε στον στίβο σαν τρελό και άλλοι τρέχουν στο κοριτσάκι που βρίσκεται ξαπλωμένο στο χώμα. Το αλλαλούμ μεγάλο. Τρέχει ο παππούς και βλέπει αλλού το παιδί αλλού το χεράκι του. Επικρατεί πανδαιμόνιο. Ευτυχώς υπάρχουν και οι ψύχραιμοι που ειδοποιούν το ασθενοφόρο. Ο παππούς φεύγει με το κορίτσι. Κάποιοι άλλοι παίρνουν το μικρό κοριτσάκι και το πάνε στο σπίτι της γιαγιάς. Η μικρή στάθηκε τέλεια στην περίσταση, καθώς οι ξένοι που την πήγαν σπίτι είχαν μείνει εμβρόντητοι ότι το μικρό τότε 7χρονο τους οδήγησε ακριβώς στο σπίτι χωρίς ούτε ένα λάθος στην διαδρομή.

Στην γιαγιά είπαν ότι υπήρξε ένα ατύχημα τίποτα άλλο. Ο παππούς στο νοσοκομείο έδινε τον δικό του αγώνα. Ευτυχώς υπάρχουν κινητά. Προσπαθεί να βρει τους γονείς αλλά επειδή ήταν έξω από τα σύνορα τότε δεν υπήρχε ρόαμιγκ οπότε δεν τους έβρισκε. Πήρε τηλέφωνο να καθησυχάσει την γυναίκα του λέγοντάς της ψέματα για το κοριτσάκι. Στο νοσοκομείο ψάχνουν να βρουν τον κατάλληλο γιατρό για συγκόλληση του χεριού. Δεν έχουν αίμα ….. Ψάχνουν…. Βρίσκουν τον διευθυντή ενός άλλου νοσοκομείου ειδικό στα χέρια… Πανικός … Συναγερμός … 10χρονο κινδυνεύει από ακατάσχετη αιμορραγία και απώλεια χεριού… Μιλάνε για ακρωτηριασμό . Ο παππούς αντέχει. Βρίσκει επιτέλους τους γονείς .

Τους λέει και αυτούς ψέματα για να μην έχουν κανένα ατύχημα και αυτοί στον δρόμο… Σκέφτεται ότι δεν θα το αντέξει. Σφίγγει τα δόντια και μιλά στην εγγονή του με αγάπη και χαμόγελα. Παππού θα χάσω το χεράκι μου; Παππού το άλογο είναι καλά; Παππού θα ξανακάνω ιππασία; Χαμογελάει. Πονάει. Αχ και αργεί η κόρη του … Και ναι ανοίγει η πόρτα και μπαίνει η μαμά. Βλέπει το παιδί βλέπει τον παππού και δεν ξέρει από που της ήρθε… Ο πατέρας έτοιμος να λιποθυμήσει τον τραβούν οι νοσηλεύτριες έξω από το δωμάτιο. Προλαβαίνει η μαμά να φιλήσει το κοριτσάκι , που μόλις την είδε φώναξε στον παππού… Παππού ήρθε η μαμά, όλα θα πάνε καλά παππού η μαμά θα τα κάνει όλα καλά… Την αρπάζουν και την πάνε χειρουργείο…

Στέλνουν τον πατέρα να πάει σε άλλα δύο νοσοκομεία να φέρει αίμα για να μην αργήσουν. Μιλάνε για χειρουργείο 2 ωρών… Αφού πήραν τον παιδί παππούς και η κόρη του πέφτουν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου και κλαίνε σαν μωρά…. Είναι δυνατή η μάνα μαζεύει τα κομμάτια της και αρχίζει την προσευχή για το παιδί της. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχει αίσθηση της πραγματικότητας ακόμη… Νομίζει ότι βλέπει μια ταινία και δεν ξέρει ότι η πρωταγωνίστρια είναι αυτή και η οικογένεια της… Το χειρουργείο κρατά 7 ώρες…

Βγαίνει το παιδί… Χαίρεται η μάνα… Ο γιατρός της ζητά να πάει στο γραφείο του. Τα πράγματα είναι σοβαρά της λέει. Θα χρειαστεί χρόνος να δουν αν πέτυχε η επέμβαση… Θα πρέπει το παιδί να κουνήσει τον αντίχειρα για να φανεί αν σωθεί το χέρι… Λείπει μεγάλο κομμάτι από το κόκκαλο ίσως χρειαστούν και άλλα χειρουργεία… Η μάνα ακούει….

Κοιτά τον γιατρό σαν φάντασμα… Μέσα της λέει όχι όλα θα πάνε καλά… Έχω πίστη… Το παιδί μου είναι αθλήτρια είναι μαχήτρια… Βγαίνει από το γραφείο και κατευθύνεται στο δωμάτιο… Το παιδί ξύπνησε… Την κοιτά στα μάτια μαμά θα γίνω καλά; Μαμά δεν νιώθω το χέρι μου… Μαμά έχω χέρι; Καθησυχάζει το παιδί… Του μιλά γελά… Σε λίγο το παιδί κοιμάται…. Βγαίνει λίγο να πάρει αέρα και ψάχνει τον παππού… Δεν τον βρίσκει…

Έρχεται μια νοσηλεύτρια και της λέει ότι ο παππούς έπαθε ανακοπή…. Νοσηλεύεται και αυτός σε άλλο νοσοκομείο… Ο κόσμος της χάθηκε κάτω από τα πόδια της… Προέχει το κοριτσάκι της… Ο αγώνας μόλις άρχισε…

ΥΓ.

Αυτό το θέμα είναι γραμμένο από αναγνώστριά μας και όχι αποτέλεσμα ρεπορτάζ του cs. Κι αυτό γιατί θέλουμε να μοιραστούμε τις σκέψεις σας, τα άγχη σας και τις χαρές σας.

Ζούμε τη ζωή μας μαζί:

Το coverstory.gr ακούει ιστορίες γυναικών από όλη την Ελλάδα και τις μοιράζεται μαζί σας! Αν έχεις μια ωραία ιστορία να μοιραστείς, ή αν θέλεις κάπου να τα πεις να ηρεμήσεις, στείλε μας το κείμενό σου στο coverstory.gr@gmail.com να τη δημοσιεύσουμε.

Αυτή ήταν μια ιστορία καθημερινής τρέλας από την Τέσσα Καρρά, μια όμορφη φίλη μας που ζει στη Βόρεια Ελλάδα.

Τα θέματα μπορούν να δημοσιευτούν με ψευδώνυμο. Η ταυτότητα της συντάκτριας ωστόσο θα είναι γνωστή στη συντακτική μας ομάδα.

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close