Αφήστε τα παιδιά ελεύθερα! Μα τί καταπίεση είναι αυτή με τον επαγγελματικό προσανατολισμό πια!
Λοιπόν, τα πράγματα έχουν ως εξής. Είμαι η Ρένα και είμαι καλλιτεχνικός τύπος. Και θεωρητικός. Καθόλου δεν το έχω με τα μαθηματικά. Ή, τουλάχιστον, έτσι με έκαναν να πιστεύω κάπου εκεί στην έκτη δημοτικού.
Ως τότε ήμουν καλή σε όλα, γιατί απλά ήμουν εργατική και αφοσιωμένη στις υποχρεώσεις μου. Έπαιρνα τον έπαινο της προσπάθειας τόσο από τους γονείς όσο και από τους δασκάλους μου, χωρίς κανείς να με αποθαρρύνει όταν δεν ήμουν άψογη. Χωρίς κανείς να με τιμωρεί ή να μου λέει ότι δεν ήμουν ικανή σε κάποιον συγκεκριμένο τομέα, επειδή έτυχε να λύσω λάθος την άσκηση ή δεν θυμόμουν τις ημερομηνίες στην ιστορία (ακόμη δεν θυμάμαι ημερομηνίες, έτσι είμαι εγώ, τί να κάνουμε…).
Εκείνη την χρονιά έμαθα ότι μπορώ να αγαπήσω και τα μαθηματικά. Εκείνη την χρονιά έμαθα ότι κανείς δεν ξέρει καλύτερα από εμένα τί μου αρέσει και τί όχι.
Όλα αυτά έως την στιγμή που μας ήρθε ο καινούριος δάσκαλος, ο οποίος είχε τις ίδιες απόψεις που είχαν (σχεδόν) όλοι οι καθηγητές που συνάντησα αργότερα στα σχολικά μου χρόνια. Ότι δηλαδή πρέπει, σώνει και καλά, να μου βρουν τις δεξιότητές μου. Να μου πουν σε τί είμαι καλή και σε τί όχι. «Επαγγελματικός προσανατολισμός» ονομάστηκε αυτό σε κάποιες μεγαλύτερες τάξεις. «Για να βοηθήσουμε τα παιδιά να καταλάβουν τί τους ταιριάζει».
«Για να μην στεναχωριούνται που δεν είναι καλοί σε κάτι, θα είναι καλοί σε κάτι άλλο». Για να μου πούνε τι μπορώ να καταφέρω και τι όχι.
Κάπως έτσι έφτασα να τελειώνω την Δευτέρα Γυμνασίου και να μένω μετεξεταστέα στα μαθηματικά. Αφού «δεν ήμουν καλή στα μαθηματικά, με τα θεωρητικά έπρεπε να ασχοληθώ». Έτσι είχαν αποφανθεί, έτσι με είχαν πείσει. Κάνε τώρα ιδιαίτερα μέσα στο καλοκαίρι για να μάθεις να μην επαφίεσαι στα συμπεράσματα του ξένου κόσμου!
Μα τί ωραία τα μαθηματικά! «Μαμά, θέλω να συνεχίσω και τον χειμώνα». Σοκ η μαμά, «χαμένα θα πάνε τα λεφτά» (είμαι σίγουρη πως σκέφτηκε) αλλά, όπως πάντα, με στήριξε.
Εκείνη την χρονιά έμαθα ότι μπορώ να αγαπήσω και τα μαθηματικά. Εκείνη την χρονιά έμαθα ότι κανείς δεν ξέρει καλύτερα από εμένα τί μου αρέσει και τί όχι.
Είμαι η Ρένα και είμαι καλή σε όλα. Δεν υπάρχει τίποτα που δεν μπορώ να καταφέρω. Απλά έχω το δικαίωμα να κάνω τις επιλογές μου. Εγώ. Μόνη μου. Δεν θέλω δασκάλους ούτε και μέντορες. Είμαι τριάντα δύο χρονών και ακόμη ανακαλύπτω δεξιότητες που δεν γνώριζα ότι έχω και κόσμους που δεν πίστευα ποτέ πως θα ήθελα να ανακαλύψω.
Σταματήστε να σκοτώνετε τα παιδικά μυαλά. Σταματήστε να ευνουχίζετε ανθρώπους. Δεν τους ξέρετε. Δεν θα τους μάθετε ποτέ. Πρέπει αυτοί, μεγαλώνοντας, να καταφέρουν να γνωρίσουν τους εαυτούς τους. Αφήστε τους ελεύθερους. Αφήστε τα παιδιά ελεύθερα!
Υ.Γ. Κι αν θέλετε οπωσδήποτε να διαβάσουν κάτι στον ελεύθερο χρόνο τους, αφήστε τα σχολικά βιβλία στη σάκα. Υπάρχουν κι άλλα βιβλία να διαβάσει ένα παιδί.
Η τελευταία μαύρη γάτα, 14,33 ευρώ
Συγγραφέας: Τριβιζάς Ευγένιος. Εκδότης: Μεταίχμιο
41. Το μυστήριο του πολέμου των ειδήσεων, 7,46 ευρώ
Συγγραφέας: Stilton Geronimo. Εκδότης: Κέδρος
Εγώ και η Μιράντα, 11,80 ευρώ
Συγγραφέας: Gerhardt Jake. Εκδότης: Εκδόσεις Πατάκη
