Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για τη μέρα, η μία υποστηρίζει ότι αναφέρεται στην οικονομική κρίση του 1829 στην Αμερική όταν δύο τραπεζίτες της εποχής αγόρασαν σχεδόν όλο το χρυσό της χώρας έχοντας ως σχέδιο να ανεβάσουν την τιμή στα ύψη, η συνωμοσία αποκαλύφθηκε και χρεωκόπησαν όλοι, από τους χρηματιστές της Wall Street μέχρι τους αγρότες.
Μία άλλη εκδοχή αναφέρεται στους εμπόρους οι οποίοι όλη τη χρονιά δούλευαν χωρίς ιδιαίτερο κέρδος και ήταν στα «κόκκινα» ο ισολογισμός τους, έτσι καθιέρωσαν αυτή τη μέρα για να πάνε into the black, να έχουν κέρδος δηλαδή από την κατανάλωση, πρακτικά αυτή είναι η ιστορία που έχει επίσημα υιοθετηθεί αν και δεν είναι ιστορικά εξακριβωμένη.
Κάποια στιγμή στην πιο πρόσφατη ιστορία, υπήρξε και μία άλλη ιστορία, ότι εκείνη την ημέρα γινόταν σκλαβοπάζαρο και έτσι βγήκε ο όρος αλλά ούτε και αυτό ιστορικά έχει αποδειχτεί. Εκείνο που είναι ιστορική αλήθεια και ίσως αποτελεί και την καλύτερη ερμηνεία του όρου, είναι αυτό που δεν έχει υιοθετηθεί ως επίσημη εκδοχή γιατί είναι ουσιαστικά πιο black και καθόλου fancy εμπορικά.
Κάπου στη δεκαετία του 1950 στην πόλη της Φιλαδέλφεια στην Αμερική, ορδές τουριστών και καταναλωτών συνέρρεαν για τον ετήσιο αγώνα ποδοσφαίρου (ναι εκείνο που κυνηγούν το πεπόνι) σε συνδυασμό με αγορές και οι αστυνομικοί της πόλης έπρεπε να έχουν έξτρα βάρδιες για να είναι όλα σε τάξη, οπότε ήταν black friday για τους εργαζόμενους.
Αισίως έχουμε φτάσει στη δεκαετία του ’60 όπου οι έμποροι προσπάθησαν, και πάλι στη Φιλαδέλφεια, να κάνουν ένα «λογοπαίγνιο» με τη «Big Friday» που είναι κάτι σαν τη δική μας Μεγάλη Παρασκευή, είναι μέρα πένθους για τους Αμερικανούς και να αντιστρέψουν το πένθιμο κλίμα αλλά αυτό ήταν κάτι που τελικά δεν υιοθετήθηκε από όλη τη χώρα.
Πρακτικά κάπου στη δεκαετία του ’80 καθιερώθηκε από τους εμπόρους αυτή η μέρα να είναι μέρα κέρδους για όλους, τα καταστήματα λόγω των μεγάλων προσφορών δουλεύουν πολύ και οι καταναλωτές έχουν την ευκαιρία για μία μέρα, να βρουν σε απίστευτα χαμηλή τιμή τα αντικείμενα των ονείρων τους.
