Αντί καλοκαιρινού αποχαιρετισμού

 

Είναι ίσως από τις λίγες φορές που χαίρομαι που έρχεται φθινόπωρο, ναι εγώ η οπαδός του ζεστού καλοκαιριού δεν λυπάμαι που φεύγει, έστω και ημερολογιακά.

Προσωπικά έχω την αίσθηση ότι αυτό το καλοκαίρι τελικά ποτέ δεν ήρθε, έκανε μία εμφάνιση στα θερμόμετρα και στις φωτογραφίες στο Instagram, αλλά ουσιαστικά και αληθινά δεν ήρθε.

Γιατί καλοκαίρι σημαίνει ξενοιασιά, ξεκούραση, μεθυσμένα ποτά, φαγητό γεμάτο αλμύρα, χαρά, παγωτά, ταξίδια, pepanthol για μετά τον ήλιο, depon για το hangover και γέλια, γέλια που σε βοηθούν να φτιάξεις το six pack που ονειρεύεσαι.

Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι για κάποιο λόγο φέτος «μαλώσαμε» με το καλοκαίρι, σαν να τιμωρούμε τον εαυτό μας για κάτι.

Ξέρω τί θα πείτε ότι είναι υπερβολή, τόσα φλαμίνγκο κολύμπησαν, τόσα χαμόγελα στην άμμο ντυμένα με ολόσωμα stylish μαγιό που ακόμη και η Vogue «πενθεί» το εξώφυλλο που δεν έκανε, αλλά μήπως τελικά είναι εικονική πραγματικότητα;

 

Πώς μετράς εσύ το καλοκαίρι θα μου πείτε, θα σας πω και αν απαντήσετε καταφατικά σε παραπάνω από πέντε, τότε το ξανασυζητάμε.

 

Το μετράω λοιπόν από το «σφίξιμο» στο στομάχι που έστω και για 5 μέρες εξαφανίζεται και σε αφήνει να πιείς και ένα καφέ παραπάνω απλά γιατί γουστάρεις.

Το μετράω από τον ήρεμο, χωρίς «διαλείμματα» και εφιάλτες ύπνο.

Το μετράω από τις βαλίτσες που δεν προλαβαίνεις να αδειάσεις πριν ξαναγεμίσεις.

Το μετράω από τα «καταστραμμένα» από την αλμύρα ψάθινα καπέλα και από τα άπειρα μισοτελειωμένα αντιηλιακά που ακόμη βρίσκεις στις τσάντες σου.

Το μετράω από τα αξημέρωτα βράδια παρέα στη βεράντα να μιλάς για άπειρα χαζά αλλά τόσο σημαντικά μικρά πράγματα παρέα με όσους αγαπάς.

Το μετράω από το σχεδιασμό του επόμενου ταξιδιού αγκαλιά σε ένα μπαλκόνι στο Αιγαίο.

Το μετράω από εκείνο το «τι ωραία που είναι» που λες χαλαρός σε μία ξαπλώστρα ή στο καλντερίμι ενός νησιού με μία μπύρα στο χέρι.

Το μετράω από το χαμόγελο ηρεμίας στο πρόσωπο του άνδρα μου.

Το μετράω από το παιδί μου που δεν παρακαλεί για ακόμη ένα μπάνιο.

Το μετράω κυρίως από εμένα που νιώθω πιο κουρασμένη τώρα από ότι τον Ιούνιο, λες και κολύμπησα με θεούς και δαίμονες αυτό το καλοκαίρι.

 

H Θαλειάννα φοράει φόρεμα Marazil, μπορείτε να το βρείτε εδώ και κοστίζει 22.50 ευρώ με την έκπτωση ( έχει ακόμη εκπτώσεις μαμάδες και τώρα είναι τα καλύτερα και τα οικονομικότερα, αν βολεύει το νούμερο φυσικά, ναι αυτό το ένα τελευταίο κομμάτι που περιμένει εσένα και τη μικρή σου)

Το μετράω και από κάτι που συνειδητοποίησα προχθές το βράδυ που είχαμε βγει για φαγητό, από το γέλιο των παιδιών που τρέχουν με μία φέτα ψωμί στην ταβέρνα…

Το κατάλαβα όταν είδα τη μικρή μου να ροκανίζει μία φέτα φρυγανισμένο ψωμί και να πηγαινοέρχεται χαζοχορεύοντας, χαζοτραγουδώντας ανάμεσα στα τραπέζια, εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα πως αυτή είναι η απόλυτα ελληνική καλοκαιρινή εικόνα και τότε κατάλαβα…αυτό που κυρίως δεν ήρθε αυτό το καλοκαίρι ήταν το γέλιο των παιδιών γιατί τελικά τα παιδιά «συνόδευαν» αγχωμένους και κουρασμένους γονείς.

Χαίρομαι πολύ λοιπόν που ήρθε φθινόπωρο, χαίρομαι γιατί ελπίζω ότι αν οργανωθούμε λίγο καλύτερα μπορεί να έχουμε έναν πιο απολαυστικό, αγαπησιάρικο και τελικά χαρούμενο χειμώνα, άλλωστε ο Σεπτέμβριος είναι μήνας καινούργιων ξεκινημάτων.

Καλό μας μήνα λοιπόν.

Ps. Αν θέλετε να απολαύσετε καλό ελληνικό φαγητό, από τα παλιά και τα αυθεντικά που ελάχιστα έμειναν, αν θέλετε να πάτε κάπου που το παιδί σας δεν θα ενοχλεί κανέναν ακόμη και αν πηγαινοέρχεται ανάμεσα στα τραπέζια, αν νοσταλγείτε την Ελλάδα και τη γεύση που χάνουμε, τότε πηγαίνετε μέχρι την Καισαριανή στον Τσομπανάκο, θα με θυμηθείτε, το επιβεβαιώνει άλλωστε και η Θαλειάννα!

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close